بازانديشي فلسفي – انتقادي صورتبندي مفهومي پديده‌هاي بين‌المللي؛ موردكاوي مهاجرت و پناهجويي

اين پژوهش فراخواني‌ براي بازخواني مفاهيم مورد استفاده در سنت‌هاي نظري رشته روابط بين‌الملل است. اين فراخوان با توجه به اين ادعاي نگارنده صورت گرفته كه فرايند صورتبندي مفهومي پديده‌ها و نحوه ارتباط نظريه و عمل(كردار) در اين رشته بايستي بازمفهوم‌پردازي شوند. اگر رشته روابط بين‌الملل مي‌خواهد براي پيشبرد اين ادعا همچنان جيره‌خوار يك يا چند حوزه ديگر باشد، بهتر است براي اين بازمفهوم‌پردازي از فلسفه سياسي كمك بگيرد، زيرا فلسفه سياسي قابليت افزايش ظرفيت صورتبندي مفهومي اين رشته را در تحليل و تبيين پديده‌ها و رخدادهاي بين‌المللي دارد. اما بايستي در نظر داشت كه اين بازمفهوم‌پردازي نه با ماهيتي صرفا علمي و شناختي كه مبناي سنت اثبات‌گرايي اين رشته است، بلكه بايستي با رويكردي كه ضمن التزام به اصول تعميم‌پذير شناخت پديده‌هاي بين‌المللي، بتواند زمينه فهم ابعاد عاطفي و احساسي بخش بيشتري از واقعيت روابط بين‌الملل را صورتبندي كند، انجام پذيرد. يعني رويكردي در صورتبندي مفهومي كه بتواند علاوه بر توان به فهم درآوردن واقعيت‌ها و ابژه‌هاي بين‌المللي با ماهيتي ديالكتيكي، با كمترين ميزان از حذف و برون‌گذاري واقعيت‌ها، شناختي انتقادي انساني را در اختيار اجتماع علمي اين رشته و مخاطبانش قرار دهد.