بررسي تأثير تيواوره بر ريزساختار و خواص خوردگي پوشش ‌هاي نيكل – فسفر اعمال شده به روش الكترولس

جهت بررسي تأثير پايدار كننده بر ريزساختار و خواص خوردگي پوشش‌هاي الكترولس نيكل – فسفر، ppm 3 - 0.7 تيواوره در حمام پوشش الكترولس حل و پوشش‌هاي مورد نظر بر زيرلايه‌هاي فولاد 37St اعمال شدند. از آناليزهاي SEM، AFM و EDS به ترتيب جهت بررسي مورفولوژي، توپوگرافي پوشش‌ها و عناصر موجود در آنها استفاده شدند. آزمون ميكروسختي براي ارزيابي سختي پوشش‌ها صورت پذيرفت. رفتار خوردگي پوشش‌ها در 3.5 درصد وزني كلريد سديم با استفاده از آزمون پلاريزاسيون تافل و روش طيف سنجي امپدانس الكتروشيميايي مورد ارزيابي قرار گرفت. مشاهده شد كه در غلظت ppm 0.7 تيواوره، محلول بعد از 10 دقيقه تجزيه شد اما محلول الكترولس حاوي ppm 1-3 تيواوره در طول آزمايش (يك ساعت) پايدار بود. محلول حاوي ppm 1 بيشترين سرعت پوشش‌دهي را داشت (µm/h10.21) كه با افزايش غلظت تيواوره به ppm 3 سرعت پوشش‌دهي به µm/h 2.5 افت كرد. با افزايش غلظت تيواوره ازppm 1 تا ppm 3، درصد وزني فسفر از 12 به 2 كاهش يافت كه باعث تغيير ساختار از آمورف يه كريستالي و افت سختي از 15±610 ويكرز به 20±198 ويكرز شد. با افزايش ميزان تيواوره در حمام الكترولس ازppm 1 تا ppm 3، مقاومت به خوردگي افت كرد بدين صورت كه دانسيته جريان خوردگي از A.cm-27-10 ×6.91 به^-610 ×4.07 افزايش و مقاومت انتقال بار براي پوشش‌هاي الكترولس نيكل- فسفر از cm2.Ω 3151 به cm2.Ω 625 كاهش يافت. نتايج بدست آمده مي‌تواند به دليل جذب تيواوره بر سطح زيرلايه يا پوشش نيكل – فسفر و جلوگيري از ادامه فرايند الكترولس باشد.