طراحي مدل مديريت زنجيره تامين پروژه ساخت مبتني بر مدل سازي سيستم هاي مانا (مورد مطالعه: پروژه ساخت پتروشيمي)

به كارگيري مديريت زنجيره تامين در صنعت ساخت با دشواري هاي جدي از قبيل طبيعت گذراي پروژه ، سفارشي سازي زياد، تكرارپذيري پايين فعاليت ها، عدم وجود خط توليد و وابستگي رفت و برگشتي فعاليت ها مواجه است. زنجيره تامين پروژه هاي ساخت پتروشيمي، سيستم هاي بسيار پيچيده اي هستند كه عملكرد نهايي آنها به تركيب صدها تصميم اتخاذي در چندين شركت مستقل بستگي داشته و تعاملات ذينفعان و ويژگي هاي خاص هر پروژه، در زمره ي پديده هاي پيچيده اي هستند كه عناصر و متغيرهاي بسياري در آنها دخيل بوده و بصورتي درهمبافته، با يكديگر در تعاملند. از آنجا كه مدل سيستم مانا ريشه در سايبرنتيك سازماني داشته و يكي از روش هاي سـاختار يافتـه براي مواجهه با مسائل پيچيده و ساختار نايافته است، اتخاذ چنين رويكردي، تحليلگر را قادر مـي سـازد تـا عميقـاً از اشـكالات كـاركردي سيسـتم كنوني، آگاهي يافته و چگـونگي اعمـال تغييـرات در طراحـي سيسـتم بـه منظـور سازگاري با آشـفتگي هـاي داخلـي و خـارجي را دريابـد. در پژوهش حاضر، با توجه به اين ماهيـت آسـيب شناسـانه و ساختارگرايانه، مديريت زنجيره تامين يك پروژه پتروشيمي عارضـه يـابي شـده است. اين عارضه يابي، منجر به ارائه مدل و شناسايي نقاط ضعف زنجيره تامين از منظر سيستم هاي پنج گانه و كانال هاي ارتباطي، جهت دستيابي به مانايي شده اسـت. اعتبار روش شناسي و يافته هاي پژوهش از مجراي مشاركت جمعي از خبرگان مورد تاييد قرار گرفته و نـوآوري ان، عارضه يابي زنجيره تامين مبتني بر مدل سيستم مانا و از مجراي انجام مطالعه موردي است.