ارائه مدل بهينه سازي جهت اولويت بندي و انتخاب استراتژي هاي پاسخ به ريسك پروژه

پروژه‌ها در طي اجرايشان، با ريسك‌هاي مختلفي مواجه هستند كه مي‌تواند تحقق اهداف پروژه را تحت تاثير خود قرار دهد. بنابراين نياز به مديريت ريسك پروژه به‌صورت گسترده‌اي افزايش يافته است. در يك فرآيند سيستماتيك مديريت ريسك، پس از ارزيابي ريسك، تحليلگران ريسك با مرحله پاسخ ريسك مواجه مي‌شوند، يعني تصميم مي‌گيرند كه در مورد ريسك‌هاي شناسايي شده چه اقداماتي بايد انجام گردد. لذا، طراحي ساختاري مدون براي كاهش ريسك‌ها، نتايج سودمندي براي اتمام موفقيت آميز در قالب بودجه، زمان و كيفيت مورد نظر به همراه خواهد داشت. در مطالعات انجام شده، رويكردي جامع كه اثرات زماني و هزينه‌اي ريسك‌ها و استراتژي‌هاي پاسخ را به‌صورت يكپارچه با توجه به محدوديت‌هاي پياده‌سازي استراتژي‌ها بر فعاليت‌ها و نيز كل پروژه مدنظر قرار داده باشد، وجود نداشته كه ماهيت عدم قطعيت اكثر پروژه‌ها در دنياي امروزي، لزوم توسعه چنين مدلي را ايجاب مي نمايد. در اين مقاله از يك مدل بهينه‌سازي برنامه‌ريزي صفر و يك براي انتخاب مناسب‌ترين استراتژي‌هاي پاسخ به ريسك پروژه استفاده شده است به نحوي كه تحقق اهداف پروژه امكان‌پذير گردد. در ساختار توسعه داده شده، از مدل‌سازي اثرگذاري ريسك‌ها بر زمان و هزينه انجام فعاليت‌ها و همچنين اثر پياده سازي استراتژي‌هاي پاسخ به ريسك بر كاهش اثرات نامطلوب زماني و هزينه‌اي ريسك‌ها جهت انتخاب استراتژهاي بهينه استفاده شده است. در اين رويكرد، زمان فعاليت‌ها با توجه به ماهيت احتمالي ريسك‌ها و همچنين اجراي استراتژي هاي پاسخ محاسبه شده است. در نهايت جهت ارزياي كارايي مدل، از يك نمونه مثال صنعتي بهره برده شد كه نتايج عملكرد مطلوب اين ساختار را تاييد نمود.