واكاوي رويكرد سيره نبوي در خصوص جرايم اخلاقي زنان؛ با نگاهي به جرايم اخلاقي پيشا اسلامي

سيره پيامبر اسلام (ص) در غالب امور مرتبط با زندگي بشري حاوي بن‌مايه‌هاي اساسي است كه انسان را به سوي زيست سالم اجتماعي سوق مي‌دهد. زدودن رذائل اخلاقي و اعمال ناپسند به منظور هدايت جامعه انساني، با بهره‌گيري از آموزه‌هاي قرآني، ايجاب مي‌كرد قوانين و احكام با شفافيت و البته قابليت اجرايي مطرح شوند؛ لذا مردان و زنان با دستورهايي كه مانع از ارتكاب اين اعمال ناپسند بود روبرو مي‌شدند. ارتباط دسته‌اي از جرايم با جنسيت زنانه و نيز در امور مرتبط با اخلاق جنسي زنانِ پيش از ظهور اسلام، پژوهشگران را با نگرشي توصيفي تحليلي و منطقي اكتشافي، و با بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، به مقايسه جرايم زنان در دوران پيشا اسلام، با دوران حضور پيامبر اكرم (ص) فراخواند، از اين روي، پژوهش حاضر در صدد پاسخ به اين پرسش است كه «در سيره پيامبر اسلام (ص) در برابر جرايم اخلاقي زنان چه رويكردي اتخاذ شده است و ايشان از چه راهبردها و اقداماتي براي زدودن جرايم مذكور از جامعه بهره گرفتند؟» نتايج پژوهش حاكي از آن است كه در سيره نبوي با اتكاء به آموزه‌هاي قرآني با اتخاذ چند راهبرد اساسي، با تاكيد بر دروني‌سازي زشت‌انگاري و ناپسند دانستن جرايم اخلاقي، لزوم پايبندي بر عفت و پاكدامني، تعريفي دقيق از روابط صحيح اجتماعي زنان با مردان ارائه گردد و در كنار آن، با تعريف و تحديد حريم‌هاي معاشرتي و توصيه اكيد بر رعايت مرزبندي‌ها و تجديدنظر در مجازات‌ها، جرايم اخلاقي زنان كاهش يابد.