واكاوي فرايند فقر در مناطق شهري استان خوزستان (مورد: شهر اهواز و آبادان)

در عصر حاضر فقر يكي از مهم‌ترين مسائل جوامع بشري است. شيوع فقر در جامعه، فرايند توسعه را در ابعاد اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي با چالش مواجه مي‌سازد. فقر در مناطق شهري مثل ساير پديده‌ها متأثر از عوامل مختلفي است كه در اين پژوهش با استفاده از روش كيفي و استراتژي تئوري داده بنياد، فرايند فقر در مناطق شهري استان خوزستان (اهواز و آبادان) بررسي شده است. مشاركت‌كنندگان پژوهش حاضر 46 نفر از مطلعين كليدي اعم از خبرگان دانشگاهي، كارشناسان ارشد دستگاه‌هاي اجرايي (كارشناسان استانداري، كارشناسان دفتر تسهيل گري اهواز، كارشناسان اجتماعي فرمانداري اهواز و آبادان)، افراد و خانواده‌هاي ساكن در مناطق شهري اهواز و آبادان بوده است. در تحقيق حاضر براي گردآوري داده‌ها از تكنيك مصاحبه و براي انتخاب موردها از روش نمونه‌گيري هدفمند استفاده شده است. مصاحبه با رسيدن به مرحله اشباع نظري ادامه يافته است. يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه مقولاتي چون فرهنگ ضعيف كار و روالمند شدن فقر، بيكاري و ركود اقتصادي، حمايت و پشتيباني ضعيف از حاشيه نشينان، سرمايه‌ي روان‌شناختي ضعيف، عدم توانمندسازي حاشيه‌نشينان، عدم شايسته‌سالاري، توزيع نامتقارن منابع و احساس تبعيض و نابرابري، ناكارآمدي در مديريت شهري، فساد اقتصادي و اداري، فرهنگ مطالبه‌گري ضعيف مردم و ضعف اتخاذ مشي علمي در سياست‌گذاري‌ها از شرايط علي تأثيرگذار بر فقر بوده است. طبق نتايج پژوهش، فوران احساس محروميت از قابليت‌ها به عنوان مقوله محوري از متن مصاحبه‌ها مكشوف گرديد. بر اساس يافته هاي تحقيق مي توان گفت كه توجه به استراتژي هايي چون 1. تروج فرهنگ كار در جامعه، 2. سرمايه گذاري در مناطق حاد و حمايت از سرمايه گذار 3. توجه به آموزش هاي مهارت زا در مناطق فقرنشين و... مي تواند نقش مهمي در مقابله با فقر داشته باشد.