فهم عوامل مداخله گر مصرف فرهنگي بر سبك زندگي ايراني اسلامي

اين تحقيق با هدف اصلي فهم عوامل مداخله گر بر سبك زندگي در جامعه ايران انجام شده است. روش تحقيق كيفي است و از مصاحبه براي گردآوري اطلاعات و از تحليل تماتيك براي تجزيه و تحليل يافته ها استفاده شده است. روش‌شناسي اين تحقيق از جهت هدف جزء تحقيقات اكتشافي و از حيث نتيجه، مطابق تحقيقات كاربردي توسعه‌اي، انجام شده است. در تحقيق حاضر مشاركت كنندگان شامل 17 نفر از خبرگان و كارشناسان متخصص در حوزه‌هاي مديريت و برنامه ريزي امور فرهنگي و علوم ارتباطات بودند كه با انجام هماهنگي‌هاي لازم، مصاحبه نيمه‌ساختاريافته با آنها انجام گرفت. براي انتخاب مشاركت كنندگان از روش نمونه گيري هدفمند و روش گلوله برفي استفاده شد و انجام مصاحبه‌ها تا رسيدن به اشـباع نظـري ادامه يافت. براساس يافته هاي تحليل تم، چهار مضمون اصلي به عنوان عوامل مداخله گر فرهنگي بر سبك زندگي در جامعه ايران شامل:1. عوامل اقتصاد محور، 2. عوامل نگرشي، 3. مشاركت‌هاي اجتماعي مدني و فرادولتي 4. عوامل هويت مدار است، كه هر يك از مضامين اصلي، مضامين فرعي خاص خود را دارد. آداب و رسوم غير اسلامي در بسياري از موارد بر سبك زندگي ما تاثير گذار است. لذا ضروري به نظر مي‌رسد كه سازمان هاي متولي فرهنگ، زمينه برنامه ريزي فرهنگي به خصوص در زمينه ارتقاي سطح كيفي سبك زندگي و بهبود مصرف فرهنگي براساس محصولات بومي و مطابق با ارزش هاي جامعه ايراني را براي شهروندان فراهم كنند. در اين راستا، مجموعه اي از عوامل مداخله گر چندگانه كه در اين تحقيق شناسايي شد، بايد مدنظر قرار گيرد.