رابطه مؤلفه‌هاي اعتياد موبايلي با ميزان سلامت رواني - اجتماعي و قانون گريزي جوانان

زمينه و هدف: امروزه يكي از مسائل مهمي كه نسل جوان با آن درگير هستند، تلفن همراه، اينترنت و اعتياد به آن است. با همه‌گيري ويروس كرونا به‌عنوان يك عامل مخرب اين مشكل سير فزوني داشته و باعث بروز اختلالاتي در ابعاد مختلف جامعه شده كه نيازمند شناسايي صحيح است. از اين رو پژوهش حاضر با هدف شناسايي كانوني رابطه مؤلفه‌هاي اعتياد موبايلي با ميزان سلامت رواني - اجتماعي و قانون گريزي جوانان انجام پذيرفت. مواد و روش ها: اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت و روش، توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه‌ هدف را دانشجويان دانشگاه آزاد تبريز تشكيل مي‌دهند كه براساس آمار اخذ شده حدود 27000 نفر مي‌باشند كه از بين آنها براساس جدول كرجسي مورگان تعداد 395 نفر از طريق فراخوان اينترنتي به صورت در دسترس و آنلاين با توجه به محدوديت تردد كرونا در پژوهش حاضر شركت كردند. در ادامه براي جمع‌آوري داده هاي مورد نياز از پرسشنامه هاي اعتياد به تلفن همراه، پرسشنامه سلامت رواني- اجتماعي و پرسشنامه قانون‌گريزي بهره برداري شد و در جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آزمون همبستگي كانوني و رگرسيون چندگانه در محيط نرم افزار spss23 استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد؛ بين مؤلفه‌هاي اعتياد به تلفن همراه در (ناتواني در كنترل تمايل، احساس اضطراب و كمبود و بهبود خلق و خو) با مؤلفه هاي سلامت رواني- اجتماعي (بهزيستي هيجاني، سلامت رواني و سلامت اجتماعي) در سطح (P≤0/01) رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين رابطه بين مؤلفه‌هاي ناتواني در كنترل تمايل، احساس اضطراب و كمبود و بهبود خلق و خو در قانون گريزي مثبت بوده است. يعني هرچه اعتياد به تلفن همراه افزايش يابد، قانون گريزي دانشجويان هم افزايش مي يابد و بالعكس. نتيجه گيري: بين بالابودن ابعاد اعتياد به تلفن همراه با ميزان سلامت رواني - اجتماعي و قانون گريزي جوانان رابطه معناداري وجود دارد. زيرا با افزايش هر يك از ابعاد متغير نامبرده ميزان سلامت رواني كاهش و قانون گريزي افزايش يافته و باعث ايجاد مشكلات متعدد در جامعه خواهد شد.