بررسي تاثير مداخله آموزشي مبتني بر نظريه رفتار برنامه ريزي شده بر روي رفتار تفكيك زباله هاي خانگي خانم هاي خانه دار در شهرستان نوشهر

زمينه و هدف: با افزايش روزافزون پسماندهاي ناشي از زندگي صنعتي و اثرات مخرب كوتاه مدت و بلند مدت آن بر روي محيط زيست و با عنايت به اهميت آموزش نظريه محور به زنان خانه دار، اين پژوهش با هدف توانمند سازي آنها در تفكيك زباله اجرا شد. مواد و روش ها: اين پژوهش به روش مداخله اي از نوع نيمه تجربي بر روي 60 نفر (30 نفر مداخله و 30 نفر كنترل) از خانم هاي خانه دار شهرستان نوشهر انجام گرفت، كه به صورت تصادفي به دو گروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. مداخله به صورت حضوري حضوري طي 4 جلسه و در طول يك ماه انجام شد. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه استاندارد مشتمل بر 22 سوال بر اساس نظريه رفتار برنامه ريزي شده بود. داده ها طي دو مرحله از طريق آزمون اوليه و سه ماه بعد از مداخله برنامه آموزشي توسط نرم افزار SPSS22 تجزيه و تحليل شدند.   يافته ها:  ميانگين سن شركت كنندگان در گروه مداخله 34/7 و در گروه كنترل 34/2 بود. آزمون t مستقل اختلاف معني داري قبل از مداخله آموزشي بين گروه مداخله و كنترل نشان نداد ولي سه ماه بعد از مداخله آموزشي، ميانگين سازه هاي نظريه رفتار برنامه ريزي شده دو گروه به غير از سازه هنجار هاي ذهني با هم تفاوت معنادار داشتند (p 0/005)، بطوريكه ميانگين اين سازه ها در هر دو گروه با گذشت زمان افزايش يافته است. نتيجه گيري: اجراي برنامه آموزشي مبتني بر نظريه رفتار برنامه ريزي شده بر بهبود رفتار تفكيك زباله در خانم هاي خانه دار موثر است. بنابراين، برنامه هاي آموزشي در خصوص تفكيك زباله از مبدا بايد بر اساس نظريه هاي علمي و روش هاي آموزشي مناسب با گروه هدف انجام شود.