بررسي تاثير مداخله آموزشي مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي بر استرس شغلي كارمندان دانشگاه علوم پزشكي تهران

زمينه و هدف: استرس از مشكلات عمده زندگي بوده و شغل يكي از مهمترين عوامل ايجادكننده آن مي باشد. مطالعه حاضر با هدف تعيين تأثير مداخله آموزشي مبتني بر شبكه اجتماعي مجازي بر استرس شغلي كارمندان دانشگاه علوم پزشكي تهران انجام شد. مواد و روش ها: مطالعه نيمه تجربي حاضر در ميان ۱۲۲ كارمند دانشكده‌هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران كه به شكل كاملاً تصادفي به دو گروه مداخله (۵۹ نفر) و كنترل (۶۳ نفر) تخصيص يافتند، در سال ۱۴۰۱ انجام شد. ابزار جمع آوري داده‌ها پرسشنامه‌هاي استرس شغلي و آگاهي، نگرش و عملكرد در خصوص استرس بود كه قبل و دو ماه بعد از مداخله آموزشي تكميل شد. برنامه آموزشي طي يك ماه با استفاده از شبكه اجتماعي مجازي و با روش‌هاي فيلم آموزشي، فايل صوتي، تصاوير و پيامك براي گروه مداخله اجرا شد. داده‌ها با كمك نرم افزار SPSS-16 و آزمون هاي آماري كاي دو، تي مستقل، تي زوجي، آناليز كوواريانس تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: ميانگين امتياز آگاهي، نگرش و عملكرد بين دو گروه مداخله و كنترل قبل از مداخله تفاوت معني داري نداشت اما دو ماه بعد از مداخله ي آموزشي با تعديل اثر نمرات پيش آزمون ميانگين امتيازات مربوط به آگاهي، نگرش و عملكرد در گروه مداخله افزايش معني داري پيدا كرد (۰/۰۰۱ P). ميانگين نمره استرس شغلي در گروه مداخله از ۱۱۸/۲۶ به ۱۱۷/۲۰ كاهش يافت كه نسبت به گروه كنترل اين كاهش معنادار بود (۰/۰۰۱ P). نتيجه گيري: با توجه به اثربخشي مداخله آموزشي مبتني بر شبكه اجتماعي بر افزايش آگاهي، نگرش و عملكرد در خصوص استرس و مديريت استرس شغلي، طراحي و اجراي مداخلات آموزشي با بهره‌گيري از فناوري نوين و فضاهاي مجازي براي بهبود سلامت روان در محيط‌هاي كار توصيه مي‌شود.