ارزيابي شدت بيابان‎زايي با استفاده از شاخص‌هاي طيفي منتج از تصاوير ماهواره‌اي مطالعه موردي: شهرستان بندر ماهشهر

بيابان‌زايي از عوامل تخريب اكوسيستم‌هاي طبيعي در مناطق خشك جهان به شمار مي‌آيد. شناخت مناطق در معرض بيابان‌زايي، جهت مبارزه با اين پديده اهميت فراواني دارد. سنجش از دور، ابزاري مهم در ارزيابي و پايش تخريب سرزمين و بيابان زايي است. هدف پژوهش حاضر، ارزيابي شدت بيابان‌زايي در شهرستان بندر ماهشهر براساس شاخص‌هاي طيفي منتج از تصاوير ماهواره اي است. ابتدا شاخص‌هاي NDVI، SAVI، RVI، TGSI و Albedo با كمك نرم‌افزار ENVI از تصوير OLI لندست 8 منطقه استخراج شدند. سپس، براي ارزيابي رابطه همبستگي بين شاخص‌هاي طيفي از رگرسيون خطي استفاده شد و شدت بيابان‌زايي در منطقه طبقه‌بندي گرديد. نتايج نشان داد كه ضريب همبستگي بين دو شاخص NDVI و Albedo برابر با 0.83-، بين دو شاخص SAVI و Albedo برابر با 0.78- و بين دو شاخص RVI و Albedo برابر با 0.77- بوده است. ضريب همبستگي بين دو شاخص TGSI و Albedo برابر 0.86 بوده است. همبستگي بيشتر بين دو شاخص TGSI و Albedo، بيانگر مناسب تر بودن مدل Albedo-TGSI جهت ارزيابي شدت بيابان زايي در منطقه است. نقشه‌ بيابان‌زايي مدل Albedo-TGSI نشان داد كه نواحي داراي شدت بيابان‌زايي كمتر، عمدتاً در قسمت‌هاي شمالي و شرقي و نواحي داراي شدت بيابان‌زايي بيشتر، عمدتاً در قسمت‌هاي جنوبي و جنوب غربي منطقه واقع شده‌اند.