رديابي ژن(هاي) طول دانه برنج در جمعيت نسل دوم با استفاده از نشانگرهاي مورفولوژيكي و ‏مولكولي

طول دانه يكي از خصوصيات بسيار مهم در اصلاح برنج است كه بر عملكرد و ويژگي‌هاي كيفي دانه تأثير مي‌گذارد. در اين مطالعه تنوع ژنتيكي صفات طول و عرض و وزن هزار دانه در جمعيت‌ F2 حاصل از تلاقي لاين L44 (والد مادري) و ژنوتيپ IR-229R (والد پدري) مورد ارزيابي قرار گرفت. همچنين از نشانگرهاي مولكولي هم‌بسته با طول دانه براي شناسايي ژنوتيپ‎هايي با طول دانه بلندتر در جمعيت F2 استفاده شد. نتايج ارزيابي صفات مورفولوژي نشان داد كه ميانگين طول دانه برنج در جمعيت نسل دوم L44 × IR-229R برابر با 11.16 ميلي‌متر مي‌باشد كه به ميانگين طول دانه در ژنوتيپ مادريL44 (11 ميلي‌متر) نزديك است. همچنين تعداد 10 ژنوتيپ طول دانه بلندتر از والد پدري نشان دادند كه از بين اين ژنوتيپ‌ها، تعداد 6 ژنوتيپ (شماره‌هاي 8، 10، 76، 82، 91 و 96) عرض دانه و وزن هزار دانه بيشتري از ميانگين جمعيت داشتند. در ارزيابي مولكولي مشخص شد كه آغازگرهاي RM488 و RM234 (به ترتيب هم‌بسته با طول دانه برنج روي كروموزم 1 و 7) بين ژنوتيپ‌هاي والديني چندشكلي نشان دادند. در بررسي صفت طول دانه با نشانگرهاي RM488 و RM234، ژنوتيپ‌هاي 76، 82، 91 و 101 با طول دانه به ترتيب 12.96، 12.66، 12.79 و 12.53 ميلي‌متر بعنوان ژنوتيپ‌هاي دانه بلند شناسايي شدند.