ايفاي مسئوليت اجتماعي و نحوه گزارشگري آن در بانك‌هاي كشور

مسئوليت اجتماعي و زيست محيطي به واسطه اختياري بودن گزارشگري آن و نبود استاندارد واحد و عدم استفاده از خدمات اطمينان‌بخش حسابرسي در جهت تأييد گزارشات اجتماعي و زيست محيطي دچار رفتار سليقه‌اي در بين بانك‌هاي ايراني شده است. در اين راستا، هدف پژوهش حاضر بررسي اين نقيصه از دو بُعد شناسايي مولفه‌هاي مهم در مسئوليت اجتماعي و نحوه گزارشگري آن در بين بانك‌هاي ايراني است. تحقيق پيش‌رو با تكيه بر تكنيك تحليل محتوا بوده، و داده‌ها با مطالعه كتابخانه‌اي، و نيز از طريق مصاحبه الكترونيكي (ايميل) و يا حضوري، با استفاده از پرسشنامه باز گردآوري شده‌اند. نتايج نشان داد كه مقوله‌هاي محوري مرتبط با ايفاي مسئوليت اجتماعي بانك‌ها عبارتند از ايفاي مسئوليت اجتماعي از طريق عمليات تجاري بانك‌ها، ايفاي مسئوليت اجتماعي از طريق توجه خاص به مسائل اجتماعي و ايفاي مسئوليت اجتماعي از طريق توجه خاص به مسائل زيست محيطي. همچنين مقوله‌هاي محوري مرتبط با گزارشگري مسئوليت اجتماعي بانك‌ها عبارتند از: ارائه گزارش مسئوليت اجتماعي تحقق يافته بانك‌ها- خدمات اطمينان‌بخش و نظارتي از گزارش‌هاي مسئوليت اجتماعي بانك‌ها-، اصلاح فرايندهاي منتج به پاسخ‌گويي و شفافيت در بانك‌ها و حفظ ارزش‌هاي اخلاقي. همچنين نتايج نشان‌دهنده اهميت ويژه‌اي است كه ايفاي مسئوليت، همزمان با عمليات تجاري بانك‌ها مي‌تواند داشته باشد و بكارگيري اين شيوه منجر به كاهش هزينه‌هاي اقتصادي آن براي بانك‌ها مي‌شود. در خصوص گزارشگري مسئوليت اجتماعي نيز مي‌توان به استفاده موثر بانك‌ها از ظرفيت‌هاي فيزيكي موجود در محل شعب با تحمل كم‌ترين هزينه اقتصادي براي انعكاس فعاليت‌هاي اجتماعي، زيست محيطي و نياز به ايجاد نهادهاي نظارتي لازم جهت اطمينان از اجراي مسئوليت اجتماعي اشاره كرد.