جايگاه پله در پيوند با زندگي ساكنين خانه‌هاي تاريخي دزفول بر اساس مدل مكان كانتر (خانه‌هاي دوره‌هاي قاجار و پهلوي)

پله در خانه‌هاي ايراني همچون خانه‌هاي تاريخي دزفول مي‌تواند علاوه بر جنبۀ ارتباطي آن، تجربۀ زيستي متفاوتي را براي ساكنين آن رقم زند و در جايگاه مكان ارزيابي گردد. اين پژوهش كه قصد دارد با استفاده از مدل كانتر جايگاه پله را در خانه‌هاي تاريخي دزفول ارزيابي نمايد، با رويكردي كيفي و با اتكا به روش تئوري داده بنياد انجام شده است. داده‌ها از طريق مصاحبه‌هاي عميق نيمه‌‌ساختاريافته با ساكنين خانه‌ها، برداشت‌هاي پلاني و مشاهدات ميداني، حاصل و با كدگذاري تجزيه و تحليل شدند. 26 نمونه از خانه‌هايي كه معيارهاي انتخاب پژوهش را داشته‌اند، شناسايي و مستندات لازم براي تحليل يكايك آنها گردآوري شد. اصلي‌ترين معيارهاي انتخاب نمونه‌ها، رواج در دورۀ زماني خود و دسترسي به آنها بوده است. يافته‌ها حاكي از اين است، نقش پله در سه دسته «فعاليت»، «كالبد» و «معنا» در برگيرنده مقولاتي است كه بيش از يك فضاي ارتباطي در خانه‌هاي تاريخي دزفول به ايفاي نقش مي‌پردازد. «اجتماع‌پذيري»، «سلسله‌مراتب فضايي»، «نماد و نشانه»، «هويت‌پذيري»، «خاطره‌انگيزي»، «تداوم و پيوستگي فضايي»، «مرزبندي» و «غناي بصري» از جمله نقش‌هاي پله در خانه‌هاي تاريخي دزفول هستند. بطور كلي پله در خانه‌هاي دزفول، با انطباق فعاليت‌هاي انساني با كالبد معماري از طريق همگرايي سه مؤلفۀ مذكور سيستمي يكپارچه را پيكربندي نموده است.