بررسي تبعات كاهش آب بر توليد بحش هاي اقتصادي در ايران

مقدمه و هدف: آب يكي از منابع مهم پايه اي براي توسعه كشور و مهم ترين عامل توليد در كشاورزي است. امروزه جوامع بين المللي از اهميت آب در جهت داشتن رشد اقتصادي پايدار در زمان حال و آينده آگاهند. بخش كشاورزي نقش مهمي در توليد و اشتغال داشته و بر روي ساير بخش‌ها تاثير زيادي مي‌گذارد.مواد و روش‌ها: در مطالعه حاضر از ماتريس حسابداري اجتماعي سال 1390 استفاده شد. براي تهيه ماتريس از چهار نوع پايه آماري به شرح زير استفاده شده است. كه شامل: جدول آماري متقارن بخش در بخش با فرض تكنولوژي بخش سال 1380، آمار حساب‌هاي ملي سال 1390 مركز آمار ايران، سرشماري‌هاي نفوس و مسكن سال 1390 مركز آمار ايران و نتايج طرح آمارگيري از هزينه و درآمد خانوارهاي شهري و روستايي سال 1390 مركز آمار ايران است.يافته ها: نتايج در قالب آثار مطلق و نسبي ارائه شده است. آثار و تبعات كاهش 10 و 40 درصد منابع آب منجر به كاهش توليد 8896617 و 35586469 ميليون ريال براي بخش هاي محتلف اقتصادي شده است. از منظر آثار مطلق، ميزان آسيب پذيري خانوارهاي شهري ناشي از كاهش منابع آب بيش از خانوارهاي روستايي بوده است. از منظر آثار نسبي، بيشترين تاثير كاهش درآمد بر خانوارهاي كم درآمد شهري مي‌باشد.كاهش نسبي منابع آب از منظر عرضه كننده بر روي عامل كارتاثير بيشتري از عامل سرمايه دارد.بحث و نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصل، فناوري آب اندوز راهكاري مناسب براي دستيابي به هدف هاي كلان توسعة به ويژه در زمينه توليد مي باشد.