بررسي اثربخشي آموزش درس اخلاق حرفه‌اي معلم بر جهت گيري مذهبي و تنيدگي تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش درس اخلاق حرفه‌اي معلم بر جهت گيري مذهبي و تنيدگي تحصيلي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان كرمان انجام شد. روش تحقيق نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس آزمون گروه كنترل بود. جامعه پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه فرهنگيان كرمان در نيمسال اول تحصيلي 1400-1401 بود. 50 نفر به روش نمونه گيري در دسترس به‌عنوان نمونه انتخاب و در دو گروه آزمايش (25 نفر) و كنترل (25 نفر) به‌طور تصادفي تقسيم شدند. گروه آزمايش تحت آموزش اخلاق حرفه‌ا‌ي معلم در 8 جلسه 90 دقيقه‌اي قرار گرفتند و گروه كنترل هيچ مداخله‌اي دريافت نكردند. ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه جهت گيري مذهبي ثناگويي زاده و جان بزرگي(1390) و تنيدگي تحصيلي سان، دون، هو و ژو (2011) بود. تجزيه و تحليل داده‏ها با روش آمار توصيفي، تحليل كوواريانس تك‌متغيره و چندمتغيره و با نرم‌افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. نتايج نشان داد كه آموزش اخلاق حرفه‌اي معلم به طور معني‏داري موجب افزايش جهت گيري پايبندي مذهبي، كاهش جهت گيري ناپايبندي مذهبي و دوسوگرايي و كاهش تنيدگي تحصيلي دانشجويان شد (0.001 P). ميزان اين تاثير براساس مقدار اندازه اثر بر جهت‌گيري پايبندي مذهبي 0.53، ناپايبندي مذهبي 0.47، دوسوگرايي 0.36 و تنيدگي تحصيلي 0.32 بود. بر اين اســاس مي‏توان پيشــنهاد كرد كه از اين آموزش و راهكارهاي موجود در جلسات آموزش اخلاق حرفه‌اي نظير مسئوليت‌پذيري، تعهد حرفه‌اي و شغلي، مقابله با استرسورهاي تحصيلي و سازگار شدن با محيط شغلي و تحصيلي در جهت افزايش جهت‌گيري مذهبي و كاهش تنيدگي تحصيلي دانشجومعلمان استفاده شود.