ارائه روشي براي تشخيص اعتماد در شبكه هاي اجتماعي با توجه به ويژگي هاي فردي و شخصي به كمك روش سيستم استنتاج عصبي-فازي سازگار

در اين مقاله به ارائه روشي براي تشخيص اعتماد در شبكه‌هاي اجتماعي با توجه به ويژگي‌هاي فردي و شخصي به كمك روش سيستم استنتاج عصبي-فازي سازگار پرداختيم. پژوهش حاضر نياز به ديتاست داشته كه براي اين منظور يك پرسشنامه آنلاين طراحي و 1000 ركورد با متغيرهاي سن، جنسيت، شغل، ساعات فعاليت در فضاي مجازي، نوع استفاده از فضاي مجازي و نوع روابط در فضاي مجازي جمع‌آوري كرديم. اين ديتاست به‌عنوان داده‌اي مرجع براي تحليل‌هاي مشابه قابل‌استفاده است و به لحاظ تأمين امنيت داده از سطح بالايي برخوردار است. ابتدا به ارزيابي و تحليل توصيفي ديتاست پرداخته‌ايم. براي اين منظور از نرم‌افزارهاي اكسل و اس‌پي‌اس‌اس استفاده نموديم، با استفاده از شبيه‌سازي در متلب به مدل‌سازي و تحليل پرداخته‌ايم. براي معرفي حدود تغييرات و رفتار فازي براي متغيرها، پارامترهاي ديتاست با استفاده از توابع عضويت بيزين به الگوريتم معرفي شده‌اند. به دليل عدم مشخص بودن نوع توابع عضويت، پوشش فضاي تحت كنترل بيشتر، حجم محاسباتي كمتر، كاهش زمان تحليل و افزايش دقت، از روش خوشه‌بندي كاهشي استفاده كرده‌ايم و به آموزش شبكه با استفاده از شبكه عصبي پس‌خور پرداخته‌ايم. آموزش شبكه را با داده‌هاي آموزش تا رسيدن به همگرايي كامل ادامه داده‌ايم. در ادامه، داده‌هاي تست و چك را وارد نموده‌ايم و با استفاده از تابع عملكرد مربع خطا به اين نتيجه رسيده‌ايم كه با روش به‌كار رفته شده در اين پژوهش مي‌توان با خطاي زير 1/5 درصد، اعتماد افراد را به يكديگر در فضاي مجازي پيش‌بيني نمود.