مقايسه سناريوهاي وضع موجود و طرح توسعه سيستم مديريت پسماند شهرستان رشت با رويكرد ارزيابي چرخه حيات

مديريت نامناسب پسماند پايداري محيط‌زيست را تهديد مي‌كند. تعريف يك سيستم بهينه و پايدار جهت دفع پسماند نيازمند بررسي تمام فرايندهاي درون سيستم، تأثير آن‌ بر محيط‌زيست، جنبه‌هاي اقتصادي، اجرايي و مصرف انرژي در هر بخش است. مطالعه‌ حاضر باهدف مدل‌سازي سيستم مديريت پسماند شهري شهرستان رشت بر اساس رويكرد ارزيابي چرخه حيات انجام شده است. در اين راستا دو سناريوي دفع موجود و طرح توسعه براي آينده مقايسه شدند. سناريوي اول (دفع موجود) شامل فروش پسماند بازيافتي، پردازش بيولوژيكي (توليد كمپوست) و دفن است. در سناريوي دوم (طرح توسعه) مدنظر است كه علاوه بر روش‌هاي قبلي دفع، از زباله‌سوز استفاده شود. پس از جمع‌آوري اطلاعات با استفاده از مدلIWM-2 به ارزيابي بار محيط زيستي هر يك از سناريوها پرداخته شد. نتايج نشان مي‌دهد كه در سناريوي دوم، به‌صورت كلي ميزان مصرف انرژي، آلاينده‌ها و گرمايش جهاني نسبت به سناريوي اول كاهش مي‌يابد. مقدار انرژي مصرفي كل براي سناريوي اول و دوم به ترتيب 3891+ و 1683234- گيگاژول است. همچنين در سناريوي دوم پتانسيل گرمايش جهاني به دليل كاهش دفن، كاهش حمل‌ونقل و مصرف سوخت، بهبود تجهيزات و بازيابي انرژي كاهش‌يافته است. به‌طوركلي عملكرد محيط‌زيستي در سناريوي دوم در صورت انجام تمهيدات لازم بهبود خواهد يافت كه كاهش دفن، كاهش انتشار گازهاي گلخانه‌اي، افزايش ميزان بازيافت و... از دلايل اصلي آن هستند. اگرچه زباله‌سوزي سبب كاهش دفن پسماند در لندفيل سراوان مي‌شود؛ اما همچنان طراحي مناسب محل دفن و بهره‌برداري انرژي از آن است كه چرخه حيات مطلوبي از مديريت پسماند را بر اساس سناريوي دوم ارائه مي‌دهد. همچنين به‌كارگيري روش زباله‌سوزي تنها در صورت رعايت استانداردهاي آلودگي و بازيابي انرژي توجيه محيط زيستي مي‌يابد. تغيير اجزا و ظرفيت هر يك از گزينه‌هاي دفع نتايج جديدي را ارائه مي‌دهد كه در اين زمينه استفاده از ساير مدل‌ها پيشنهاد مي‌شود.