عوامل مؤثر بر اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين توسط خانوارهاي روستايي در منطقه سيب و سوران

مديريت پايدار زمين به عنوان شيوه‎اي پايدار براي مبارزه با تهديد اشكال مختلف تخريب و فرسايش زمين در نظر گرفته شده است. با وجود اين، اطلاعات كمي در مورد عوامل مؤثر بر تصميم خانوارها براي اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين وجود دارد. در پژوهش حاضر عوامل مؤثر بر اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين توسط خانوارهاي روستايي در منطقه سيب و سوران مورد واكاوي قرار گرفته است. پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري پژوهش خانوارهاي روستايي كشاورز منطقه سيب و سوران بوده كه با استفاده از فرمول‎كوكران 230 نمونه به روش نمونه‎گيري تصادفي‎‎‎‎ ساده انتخاب گرديد. براي گردآوري داده‎ها و اطلاعات از پرسش‎نامه و مصاحبه استفاده شد. براي شناسايي شيوه‎هاي مديريت پايدار از آمار توصيفي استفاده شد. براي شناسايي عوامل مؤثر بر اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين توسط خانوارهاي روستايي از مدل‎سازي معادلات ساختاري (SEM) استفاده شد. نتايج در مورد شيوه‎هاي مورد استفاده نشان داد كه در اين منطقه بيشتر از شيوه‎هاي ابتدايي و ساده كه نياز به هزينه و سرمايه چنداني نداشته استفاده شده است. كاربرد كود دامي/ حيواني، استفاده از كودهاي آلي و سبز، شخم‎ زدن زمين خلاف جهت شيب زمين، ايجاد سد خاكي و سنگي در بالا دست زمين و ايجاد آب بند و‌ بندهاي خاكي مهم‎ترين شيوه‎هاي مديريت پايدار در منطقه سيب و سوران بوده‎اند. نتايج مدل معادلات ساختاري عوامل مؤثر بر اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين توسط خانوارهاي روستايي نيز نشان داد كه عامل ويژگي‎هاي مزارع كشاورزي با ضريب تأثير 0.79 بيشترين تأثير را بر اجراي شيوه‎هاي مديريت پايدار زمين در منطقه سيب و سوران داشته است. عامل ويژگي‎هاي اكولوژي زمين كشاورزي با ضريب تأثير 0.73، عامل حمايت‎ها و زيرساخت‎هاي سازماني با ضريب تأثير 0.69، عامل ويژگي‎هاي خانوار با ضريب 0.68 و عامل ويژگي‎هاي اجتماعي و اقتصادي با ضريب تأثير 0.65، در مرتبه‎هاي بعدي قرار گرفته‎اند.