بررسي نقش اعلام ثبت وقايع حياتي در برنامه‌ريزي‎هاي سطح كلان؛ مطالعه موردي در استان كردستان

هدف اين پژوهش، شناخت نقش اعلام ثبت وقايع حياتي در برنامه‌ريزي‎‏ها و سياست‎گذاري‎هاي سطح كلان استان كردستان است. پژوهش در مركز استان و در سال 1399 با تكيه بر روش پيمايشي انجام گرفت، و داده‎ها از طريق پرسشنامه محقق‌ساخته به صورت خوداظهاري جمع‎آوري شد. جامعه آماري شامل تمامي متخصصان، مديران كل، معاونان و كارشناسان حوزه برنامه‌ريزي و توسعه شاغل در سازمان‌ها و ادارات استان كردستان بوده كه 354 نفر از آنان به روش طبقه‎اي نامتناسب و در دسترس انتخاب شدند، و اطلاعات در بسته نرم‎افزاري SPSS مورد تحليل قرار گرفت. پژوهش ضمن به تصوير كشيدن سودمندي آمارهاي وقايع حياتي در برنامه‎ريزي‎ها و سياست‎گذاري‎ها، با اتكا بر نتايج آزمون تي يك‌نمونه‌اي نشان داد كه ميانگين مشاهده شده در مؤلفه‌هاي افزايش برابري، افزايش هماهنگي در سياست‌گذاري‌ها و ارتقاي برنامه‌هاي سياست‌گذاري از لحاظ آماري معنادار بوده است (Sig=0.000). به‌عبارت ديگر، دستگاه‎هاي متولي برنامه‎ريزي در استان كردستان كمتر از حد مورد انتظار از آمارهاي وقايع حياتي به منظور برنامه‎ريزي‎هاي تحت اختيار خود بهره گرفته‌اند. همچنين نتايج حاصل از آزمون فريدمن، خلاء استفاده از ظرفيت اين آمارها در برنامه‎ريزي‎هاي دستگاه‎ها و سازمان‎هاي متولي به‎ويژه در زمينه كاهش نابرابري در جامعه و وجود هماهنگي در برنامه‎ريزي‎ها را تأييد كرده است. پژوهش لزوم توجه جدي و استفاده از وقايع و آمارهاي حياتي ثبت‎شده را از طرف مسئولان در راستاي برنامه‎ريزي‎ها و سياست‎گذاري‎هاي منظم و دقيق‎تر در موارد مختلف گوشزد مي‎كند.