بازخواني و بررسي تطبيقي آيات جاهليت از منظر علامه طباطبايي و سيد قطب

جاهليت اصطلاحي قرآني است و بيانگر ويژگي هاي رفتاري، اخلاقي و اعتقادي مردم حجاز در دوره تاريخي پيش از اسلام مي‌باشد. سيد قطب پس از تقسيم جاهليت به قديم و مدرن و تفكيك جوامع به جاهلي و اسلامي، در تبيين اصطلاح جاهليت، جهل و كفر را مقابل يكديگر قرار مي‌دهد و در نتيجه جامعه جاهلي را جامعه‌اي كافر مي‌داند. اما از نظر علامه طباطبايي كفر و ايمان داراي درجات و مراتب‌اند و هر جهلي كفر نيست از نظر ايشان طبق آيات قرآن كريم كفر و بت‌پرستي يكي از آثار و نتايج جهل است نه عين آن. بر اين اساس كافر دانستن جامعه جاهلي و باورمندي به تكفير آنان مورد قبول علامه طباطبايي نيست. نظريه مختار اين پژوهش كه با روش توصيفي ـ تحليلي انجام گرفته است مؤيد نظريه علامه طباطبايي است. از نظر مقاله پيش‌رو خطاي سيد قطب در خلط معنايي بين قانون و حاكميت در آيه «أ فحكم الجاهليه يبغون» است.