ارتباط پلي مورفيسم درآلل هاي HLA-DR و بروز عارضه تب زاي غيرهموليتيك در بيماران تالاسمي داراي تزريق خون مكرر

سابقه و هدف بيماران بتاتالاسمي نيازمند تزريق خون منظم هستند. واكنش تب زاي غيرهموليتيك يا FNHTR شايع ترين واكنش ناشي از تزريق خون مي باشد. يكي از دلايل بروز FNHTR ، آنتي بادي ضد آنتي‌ژن هاي لكوسيتي كلاس دو است. پلي مورفيسم هاي HLA در جوامع مختلف متفاوت بوده و مي تواند در بروز و يا مقاومت به FNHTR نقش داشته باشد. در مطالعه حاضر، به بررسي ارتباط پلي مورفيسم در آلل هاي HLA-DR با بروز FNHTR در بيماران بتاتالاسمي با تزريق خون مكرر استان تهران پرداختيم.مواد و روش‌ها در مطالعه مقطعي- تحليلي حاضر، 88 بيمار بتا تالاسمي ماژور و اينترمديا با ميانگين سني 11.28 ± 38.63 سال و نسبت 35 مرد (39.8%) و 53 زن (60.2%) وارد مطالعه شده و جهت نتيجه بهتر، 70 بيمار تالاسمي با بروز FNHTR با 18 بيمار تالاسمي كه بروز FNHTR نداشتند، مقايسه شدند. ژنوتيپ HLA-DR بيماران با روش PCR-SSP بررسي شد. مقايسه ها با آزمون كاي دو و پيرسون انجام شد. يافته‌ها بررسي آلل هاي HLA-DRB1 نشان داد كه آلل HLA-DRB1*11 بيشترين شيوع (26.7%) را دارد. ارتباط آماري معناداري بين آلل هاي HLA-DR با بروز FNHTR مشاهده نشد. اگر چه ممكن است HLA-DRB1*10 به ‌عنوان يك ماركر ژنتيكي احتمالي در محافظت از بروز FNHTR نقش داشته باشد (0.049 =p).نتيجه گيري در اين مطالعه، ارتباطي بين فراواني آلل‌هاي HLA-DR با بروز واكنش FNHTR در بيماران بتاتالاسمي با تزريق خون مكرر مشاهده نشد، درخصوص HLA-DRB1*10 اين ارتباط معنادار بوده و مي‌تواند آلل محافظت‌كننده باشد. بررسي سطح آللي HLA كلاس II در جمعيت‌هاي بزرگ‌تر مي‌تواند داده‌هاي عميق‌تري را در مورد اين ارتباط نشان دهند.