GVHD ناشي از انتقال خون: پاتوفيزيولوژي، عوارض، پيشگيري

سابقه و هدف بيماري پيوند عليه ميزبان ناشي از انتقال خون (TA-GVHD) يكي از عوارض نادر و كشنده ناشي از انتقال خون مي‌باشد كه در اين عارضه لنفوسيت‌هاي فرآورده خوني اهدا شده به بافت‌هاي ميزبان حمله مي‌كنند. در اين مقاله مروري به تاريخچه، شيوع، پاتوژنز، علايم باليني، فاكتورهاي خطر، روش‌هاي تشخيصي، راه‌كارهاي كاهش رخداد، پيش آگهي، مديريت بيماري و ويژگي‌هاي آزمايشگاهي اين عارضه پرداخته شده است. مواد و روش‌ها در اين مقاله مروري، با استفاده از پژوهش‌هاي معتبر منتتشر شده و پايگاه‌هاي اطلاعاتيGoogle scholar ، PubMed و MEDLINE جستجو صورت گرفت و يافته‌هاي بيش از 70 مقاله مورد استناد قرار گرفت. يافته‌ها مطالعه پيش رو نشان داد كه در رخداد اين عارضه، لنفوسيت‌هاي T زنده فرآورده خوني اهدايي و طوفان سيتوكايني منتج از آن نقش دارد. علايم اين بيماري به صورت راش پوستي، پان‌سيتوپني و تب بروز مي‌نمايد و تشخيص آن نيز بر اساس علايم باليني و يافته‌هاي آزمايشگاهي بيوپسي پوست، افزايش آنزيم‌هاي كبدي، تأييد كايمريسم لنفوسيتي از طريق روش STR-PCR ، تعيين فنوتيپ HLA لنفوسيت‌ها و روش FISH مي‌باشد. اين عارضه در جمعيت‌هاي با تشابه ژنتيكي بالا و يا افراد داراي نقايص ايمني شيوع بالاتري داشته با اين حال در ساير افراد كه اين شرايط را نداشته و يا سازگاري نسبي HLA اهداكننده-گيرنده دارند، نيز رخ مي‌دهد. نتيجه گيري اين عارضه يكي از عوارض كشنده ناشي از انتقال خون بوده كه در طي 2 تا 30 روز بعد از تزريق خون رخ مي‌دهد كه موارد معمول آن با مرگ و مير بيش از 90 درصدي همراه بوده و موارد خفيف و غير معمول آن با بقاي بيشتر و پيش‌آگهي بهتري همراه است كه ممكن است شناسايي نشده و يا به صورت خود به خودي درمان شود.