توزيع گروه‌هاي آللي HLA-DRB1 در اقوام ايراني

سابقه و هدف انجام پيوند سلول‌هاي بنيادي خونساز در بيماران هماتولوژيك  نياز به سازگاري دهنده و گيرنده براي آنتي‌ژن‌هاي سازگاري نسجي يا HLA دارد. اين مطالعه جهت بررسي فراواني آلل‌هاي HLA و تنوع ژنتيكي آن‌ها در برخي اقوام ايراني صورت گرفت تا در بانك HLA ذخيره شده و جهت جستجوي اهداكننده مناسب در پيوند مغز استخوان، مورد استفاده قرار گيرد.   مواد و روش‌ها در اين مطالعه توصيفي، با استفاده از روش PCR-SSP، آلل‌هاي HLA-DRB1 مربوط به اهداكنندگان، در وضوح پايين تعيين گرديد. با استفاده از داده‌هاي آزمايشگاهي HLA و نرم‌افزار مركز سپاس مربوط به اطلاعات اهداكنندگان سلول‌هاي بنيادي خونساز سازمان انتقال خون، اطلاعات قوميتي و HLA از افراد داراي قوميت‌هاي گيلك، ( n=510 ، 24.70 درصد)، لر (n=465 ، 22.53 درصد)، كرد (n=719 ، 34.84 درصد) و عرب (n=370، 17.93 درصد) جمع‌آوري و تجزيه و تحليل شد. با روش كاي‌دو، رابطه معناداري بين فراواني آلل‌ها در قوميت‌ها ارزيابي شد (p 0.05). يافته‌ها در گروه‌هاي آللي لكوس ژني HLA-DRB1 ، HLA-DRB1*09  (0.6 درصد) و HLA-DRB1*12  (0.8 درصد) و  HLA- DRB1*08(1.6 درصد) داراي فراواني پايين بودند. گروه‌هاي آللي با فراواني بالا عبارت بودند از HLA-DRB1*11  (22.7 درصد)، HLA-DRB1*03  (11.8 درصد)، HLA-DRB1*15  (11.7 درصد) وHLA- DRB1*04  (11.1 درصد). از بين اين گروه‌هاي آللي، فراواني 9 گروه آللي HLA-DRB1 ، در اقوام مورد مطالعه، تفاوت معنادار نشان دادند. نتيجه گيري فراواني تعدادي از آلل‌ها در بين اقوام ايراني تفاوت معنادار داشتند. شناسايي شباهت‌ها و تفاوت‌ها در فراواني آلل‌هاي HLA بين اقوام ايراني مي‌تواند علاوه بر گسترش بانك اهداكنندگان، در راستاي برنامه‌ريزي تأمين اهداكنندگان سلول‌هاي بنيادي خونساز براي بيماران از اقوام مختلف ايراني كمك‌كننده باشد.