مدل معادلات ساختاري اضطراب كرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتكليفي در دانشجويان پزشكي

مقدمه و هدف: موقعيت‌هاي مبهم و بحراني مربوط به سلامت مانند پاندمي ويروس كرونا، انواع اضطراب در افراد را توليد كرد كه مي‌توان از اضطراب مرگ و در پي آن از عدم تحمل بلاتكليفي نام برد. هدف مطالعه حاضر بررسي رابطه اضطراب كرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتكليفي در دانشجويان پزشكي بود.مواد و روش ها: اين مطالعه توصيفي- هم‌بستگي با تكيه بر روش معادلات ساختاري بود كه در سال تحصيلي 1401-1400 طراحي و اجرا شد. جامعه آماري شامل تمامي دانشجويان شاغل به تحصيل رشته پزشكي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي بود. بر اين اساس، 350 دانشجو (با پايه تحصيلي كارورز يا كارآموز و دانشجوياني كه به بخش و بر بالين بيماران مي‌رفتند) به‌صورت نمونه‌گيري دردسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. شركت‌كنندگان به مقياس‌هاي اضطراب كرونا قباديان قادي‌كلايي، اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامه عدم تحمل بلاتكليفي فريستون و همكاران پاسخ دادند. داده‌ها از طريق SPSS-26 و AMOS-25 تحليل شدند.نتايج: نتايج نشان داد كه اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتكليفي بر اضطراب كرونا اثر مستقيم و معنادار دارند (0.001 P). به‌عبارت‌ديگر، شاخص‌هاي نيكويي برازش (0.892)، نيكويي برازش تعديل‌‌شده (0.882) و برازش نرم‌شدۀ (0.629) به‌دست‌آمده نشان مي‌دهند مدل معادلات ساختاري بين اضطراب كرونا با اضطراب مرگ و عدم تحمل بلاتكليفي از برازش مناسبي برخوردار است.نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به‌دست‌آمده به نظر مي‌رسد دانشجويان پزشكي به دليل تجربه كم شغلي، در مقابل شيوع ويروس كرونا دچار اضطراب شديد ‌شدند؛ بنابراين پيشنهاد مي‌شود در مطالعات آينده پژوهشگران با استفاده از اين ابزارها يا متغيرهاي مشابه روي نمونه‌هاي ديگر مثل پرستاران و پزشكان باتجربه اين مطالعه را انجام دهند.