تاثير تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) بر ميزان پروتئين‌هاي دايناميك ميتوكندري و ميتوفاژي (FUNDC1 و NIX) در عضله نعلي موش‌هاي صحرايي

مقدمه و هدف: عملكرد و كيفيت ميتوكندري براي زندگي انسان بسيار حائز اهميت است. مسيرهاي بسياري در تنظيم كيفيت ميتوكندري مانند ميتوفاژي دخيل هستند. فعاليت‌هاي ورزشي به عنوان يك استرس فيزيكي مي‌تواند روي ميتوفاژي تاثير بگذارد؛ بنابراين، هدف از انجام تحقيق حاضر، تاثير تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) بر ميزان پروتئين‌هاي دايناميك ميتوكندري و ميتوفاژي (FUNDC1 و NIX) در عضله نعلي موش‌هاي صحرايي نر نژاد ويستار مي‌باشد.مواد و روش ها: در اين پژوهش تجربي، تعداد 12 سر موش‌ صحرايي از نژاد ويستار با ميانگين وزني 30±280، به صورت تصادفي به دو گروه: 1. گروه كنترل، 2. HIIT (هر گروه 6 سر) تقسيم شدند. موش‌هاي‌ صحرايي گروه HIIT به مدت 8 هفته، هر هفته 5 جلسه و هر جلسه شامل 10 تناوب با شدت بالا به مدت 3 دقيقه با تناوب‌هاي استراحتي 2 دقيقه‌اي تمرين كردند. 48 ساعت پس از آخرين جلسه تمرين بافت عضله اسكلتي نعلي از بدن حيوان جدا شد. محتواي متغيرها از طريق روش آزمايشگاهي وسترن‌بلات اندازه‌گيري شد. داده‌ها از طريق آزمون t-مستقل در نرم‌افزارهاي SPSS نسخه 27 و گراف‌پد پريسم نسخه 10.2 تجزيه و تحليل شد. سطح معنا‌داري 0.05≥p در نظر گرفته شد.نتايج: محتواي درون سلولي پروتئين‌ FUNDC1 كاهش معني‌داري را در گروه HIIT نسبت به گروه كنترل نشان داد (0.0001P=)؛ اما اين تفاوت در محتواي پروتئين NIX معني‌دار نبود (0.69=P).نتيجه‌گيري: تنظيم سلولي اين عوامل مي‌تواند به معني تنظيم بهينه ميتوفاژي از طريق تمرين‌هاي ورزشي مانند HIIT باشد. براي روشن شدن تاثيرگذاري تمرين‌هاي ورزشي نياز به مطالعات بيشتري در اين زمينه مي‌باشد.