تحليل ساختاري نقش ميانجي دوسو تواني سازماني در تاثير يادگيري از خطا و شكست سازماني بر عملكرد نوآورانه منابع انساني

شكست يا خطا يكي از حقايقي است كه بيشتر سازمان ها نمي توانند از آن بگريزند و اهميت فهم و يادگيري از خطاهاي سازماني نيازي است كه اخيراً افزايش يافته است. هدف اصلي اين پژوهش تحليل ساختاري تأثير يادگيري از خطا و شكست سازماني بر عملكرد نوآورانه منابع انساني با توجه به نقش ميانجي دوسوتواني سازماني در كاركنان شركت بهره برداري نفت و گاز زاگرس جنوبي است. اين مطالعه از نظر هدف، كاربردي و از نظر گردآوري داده ها پژوهشي توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كارشناسان و كاركنان شركت بهره برداري نفت و گاز زاگرس جنوبي به تعداد 255 نفر مي باشد كه به عنوان جامعه‌ محدود در نظر گرفته شده و به روش سرشماري همه آنها مورد بررسي و مطالعه قرار گرفته اند. جهت جمع آوري داده هاي پژوهش از پرسشنامه هاي استاندارد داراي روايي و پايايي استفاده شد. نهايتاً 248 پرسشنامه تكميل شده جمع آوري شد و مبناي تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل از آزمون معادلات ساختاري با استفاده از نرم افزار PLS 3 نشان داد كه يادگيري از خطاهاي سازماني تأثير مستقيم ولي غيرمعناداري بر عملكرد نوآورانه دارد، ولي به واسطه‌ دوسوتواني سازماني، موجب ارتقاي عملكرد نوآورانه در سازمان مي شود. به عبارتي دوسوتواني سازماني به عنوان متغير ميانجي نقش تسهيل گري و ميانجي كامل در رابطه بين يادگيري از خطاهاي سازماني و عملكرد نوآورانه در سازمان ايفا مي كند. همچنين نتايج، تأثير مثبت و معنادار يادگيري از خطاهاي سازماني بر دوسوتواني سازماني، و دوسوتواني سازماني بر عملكرد نوآورانه را تأييد نموده است.