بررسي تاثير تعديلگري سرمايه اجتماعي و عدم اطمينان محيطي بر گرايش به كارآفريني و عملكرد با نقش ميانجيگري سرعت نوآوري در شركت هاي كوچك و متوسط دانش بنيان استان خراسان رضوي

در محيط پوياي امروزي داشتن استراتژي‌هاي مناسب به‌تنهايي براي سازمان‌ها كافي نبوده و بايد آن‌ها قادر به هماهنگي با محيط خود نيز باشند.. هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير تعديلگري سرمايه اجتماعي و عدم اطمينان محيطي بر گرايش به كارآفريني و عملكرد با نقش ميانجيگري سرعت نوآوري در شركت‏هاي كوچك و متوسط مي‌باشد. اين مطالعه از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه جمع‌آوري داده‌ها توصيفي و پيمايشي است. براي گردآوري داده‎ها از پرسشنامه كه بر مبناي پرسشنامه‌هاي استاندارد بود استفاده شد. جامعه آماري پژوهش مديران شركت‎هاي كوچك و متوسط دانش بنيان در استان خراسان رضوي بودند كه بالغ بر 316 شركت دانش بنيان در سطح استان خراسان رضوي فعاليت داشتند. كه بر اساس فرمول كوكران 320 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و پرسشنامه را تكميل كردند. تجزيه‌وتحليل اطلاعات هم براي مدل روابط مستقيم و هم براي مدل تعديلگري نيز به كمك روش مدل‌سازي معادلات ساختاري در نرم افزار ليزرل صورت پذيرفت. نتايج به دست آمده نشان داد كه گرايش كارآفريني بر عملكرد شركت و سرعت نوآوري تأثيرگذار است. هم‎چنين نقش واسط سرعت نوآوري در رابطه گرايش كارآفريني و عملكرد مورد تأييد قرار گرفت. علاوه براين نتايج نقش تعديل‎گر سرمايه احتماعي و عدم اطمينان محيطي در رابطه گرايش كارآفرينانه و عملكرد شركت مورد تأييد قرار گرفت