شماره ركورد
1376950
عنوان مقاله
اثربخشي معنادرماني هوتزل بـر دلزدگي زناشويي، خودمهرورزي و بيآلايشي زناشويي در افراد معتاد
پديد آورندگان
شاهمرادي ، سميه دانشگاه تهران - گروه مشاوره , نعمتي سوگلي تپه ، فاطمه دانشگاه تبريز - گروه روان شناسي , زارعبهرام آبادي ، مهدي سازمان سمت - پژوهشكدهٔ تحقيق و توسعهٔ علوم انساني , خالديان ، محمد دانشگاه پيام نور مركز تهران - گروه روان شناسي
از صفحه
1
تا صفحه
8
كليدواژه
معنا درماني هوتزل , دلزدگي زناشويي , خودمهرورزي , بيآلايشي زناشويي , اعتياد
چكيده فارسي
زمينه و هدف: اعتياد به مواد مخدر و روانگردان از چالشهاي بسيار مهم امروز نظام بهداشت و سلامت جهان و بالتبع كشور ما ايران است. هـدف از پژوهش حاضر اثربخشي معنادرماني هوتزل بهشيوهٔ گروهي بر دلزدگي زناشويي، خودمهرورزي و بيآلايشي زناشويي افراد معتاد بود. روش بررسي: اين مطالعه نيمهآزمايشي از نوع پيـشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را معتادان مركز متادوندرماني ترك اعتياد شهرستان قروه (نيكوسلامت) در سال ۱۳۹۷ تشكيل دادند. از بين آنها ۲۴ نفر بهروش دردسترس انتخاب شدند. سپس بهصورت تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه (هر گروه ۱۲ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش يازده جلسهٔ نوددقيقهاي معنادرماني هوتزل (۲۰۰۲) بهشيوهٔ گروهي را دريافت كرد؛ اما براي گروه گواه هيچگونه آموزشي ارائه نشد. براي جمعآوري دادهها از مقياس دلزدگي زناشويي (پاينز، ۱۹۹۶)، مقياس خودمهرورزي (نف، ۲۰۰۳) و مقياس بيآلايشي زناشويي (واكر و تامپسون، ۱۹۸۳) استفاده شد. بهمنظور تحليل دادهها روش كوواريانس تكمتغيري بهكار رفت. تحليل آماري با نرمافزار SPSS نسخهٔ ۲۱ در سطح معناداري ۰٫۰۵ انجام شد. يافتهها: نتايج نشان داد، پس از حذف اثر پيشآزمون تفاوت معناداري در متغيرهاي دلزدگي زناشويي، خودمهرورزي و بيآلايشي زناشويي بين گروه آزمايش و گروه گواه در پسآزمون وجود داشت (۰٫۰۰۱ p). مجذور اتاي متغيرهاي دلزدگي زناشويي، خودمهرورزي و بيآلايشي زناشويي به ترتيب ۰٫۶۸، ۰٫۶۵ و ۰٫۶۴ بود. نتيجهگيري: براساس يافتههاي پژوهش نتيجهگيري ميشود كه معنادرماني گروهي بر كاهش دلزدگي زناشويي و افزايش بيآلايشي زناشويي و خودمهرورزي در افراد معتاد مؤثر است.
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
عنوان نشريه
مطالعات ناتواني
لينک به اين مدرک