مقايسهٔ اثربخشي درمان هيجان ‌مدار و درمان شناختي ‌رفتاري بر كيفيت زندگي جنسي و عملكرد جنسي زنان مبتلا به سرطان سينه

زمينه و هدف: در زنان مبتلا به سرطان سينه، كيفيت زندگي جنسي و عملكرد جنسي آن‌ها درمعرض آسيب قرار مي‌گيرد؛ بنابراين هدف پژوهش حاضر مقايسه‌ٔ اثربخشي درمان هيجان‌مدار و درمان شناختي‌رفتاري بر كيفيت زندگي جنسي و عملكرد جنسي زنان مبتلا به سرطان سينه بود. روش ‌بررسي: روش پژوهش، نيمه‌آزمايشي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري همراه با گروه گواه بود. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي زنان متأهل مبتلا به سرطان سينه مراجعه‌كننده به بيمارستان ميلاد تهران در سال ۱۳۹۹ تشكيل دادند. تعداد ۴۵ نفر از بيماران داراي ملاك‌هاي ورود به پژوهش با روش نمونه‌گيري غيرتصادفي و دردسترس وارد مطالعه شدند. سپس در دو گروه آزمايشي شامل گروه شناختي‌رفتاري و گروه هيجان‌مدار و يك ‌گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه پانزده نفر). ابزار جمع‌آوري داده‌ها پرسشنامۀ كيفيت زندگي جنسي زنان (سايموندز و همكاران، ۲۰۰۵) و شاخص سنجش عملكرد جنسي زنان (روزن و همكاران، ۲۰۰۰) بود. صرفاً دو گروه آزمايش، جداگانه درمان شناختي‌رفتاري را براساس بستهٔ درماني نظريهٔ ‌يونگ و همكاران (۲۰۰۱) و درمان هيجان‌مدار را براساس بستهٔ درماني جانسون (۲۰۰۴) دريافت كردند. تحليل داده‌ها با روش تحليل واريانس با اندازه گيري مكرر و آزمون تعقيبي بونفروني در نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۱ در سطح معناداري ۰٫۰۵ صورت گرفت. يافته‌ها: در اثر زمان متغير كيفيت زندگي جنسي معنادار شد (۰٫۰۰۱=p)؛ اما متغير عملكرد جنسي معنادار نشد (۰٫۴۵۰=p). در متغير كيفيت زندگي جنسي بين دو گروه آزمايش با گروه گواه تفاوت معناداري وجود داشت (۰٫۰۰۱=p)؛ اما در متغير عملكرد جنسي چنين نبود (۰٫۷۶۲=p). در متغير كيفيت زندگي جنسي در مراحل پس‌آزمون و پيگيري بين گروه درمان هيجان‌مدار با گروه‌هاي درمان شناختي‌رفتاري و گواه تفاوت معنادار به‌دست آمد (۰٫۰۰۱=p)؛ اما در مراحل پس‌آزمون و پيگيري بين دو گروه شناختي‌رفتاري و گواه تفاوت معنادار وجود نداشت (به ‌ترتيب 0/948 = p = 0/738 ، p). نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش در مقايسهٔ درمان هيجان‌مدار و درمان شناختي‌رفتاري، تأثير درمان هيجان‌مدار را به‌عنوان يكي از روش‌هاي حمايتي در افزايش كيفيت زندگي جنسي زنان مبتلا به سرطان سينه نشان مي‌دهد.