تعيين اندازهٔ اثر ابعاد كمال ‌گرايي و ترس از شكست در عملكرد با نمرهٔ اعتياد به تلفن همراه دانش‌ آموزان دورهٔ دوم متوسطهٔ مدارس نمونه ‌دولتي

زمينه و هدف: اعتياد به تلفن همراه نوعي رفتار اعتيادي است كه شناسايي‌نشدن متغيرهاي تأثيرگذار بر بروز اين پديده مي‌تواند صدمات جبران‌ناپذيري را بر جوانب مختلف زندگي شخصي و تحصيلي دانش‌آموزان وارد كند؛ ازاين‌رو، هدف تحقيق حاضر تعيين اندازهٔ اثر ابعاد كمال‌گرايي و ترس از شكست در عملكرد با نمرهٔ اعتياد به تلفن همراه در دانش‌آموزان دورهٔ دوم متوسطهٔ مدارس نمونه‌دولتي بود. روش‌بررسي: پژوهش حاضر توصيفي از نوع مقطعي و همبستگي بود. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي دانش‌آموزان نمونه‌دولتي دورهٔ دوم متوسطهٔ شهرستان مشگين‌شهر در سال ۱۳۹۸ تشكيل دادند. از بين آن‌ها دويست نفر به‌شيوه‌ٔ نمونه‌گيري خوشه‌اي چندمرحله‌اي تصادفي به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها، پرسشنامهٔ كمال‌گرايي (تري-شرت و همكاران، ۱۹۹۵)، پرسشنامهٔ ارزيابي ترس از شكست در عملكرد (كانروي و همكاران، ۲۰۰۲) و پرسشنامهٔ اعتياد به تلفن همراه (سواري، ۱۳۹۳) به‌كار رفت. تحليل داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي چندگانه در سطح معناداري (۰٫۰۵=α) صورت گرفت كه براي اين منظور از نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۱ استفاده شد. يافته‌‌ها: نتايج نشان داد، كمال‌گرايي مثبت با اعتياد به تلفن همراه رابطهٔ منفي و معناداري داشت (p=0.007, r=–0.191)؛ در حالي ‌كه رابطهٔ كمال‌گرايي منفي با اعتياد به تلفن همراه معنادار نبود (۰٫۰۲۹=r، ۰٫۶۸۸=p)؛ علاوه‌براين، بين ترس از شكست در عملكرد با اعتياد به تلفن همراه همبستگي مثبت و معناداري به‌ دست آمد (p=0.011, r=0.180). همچنين نتايج تحليل رگرسيون مشخص كرد، تنها ترس از شكست در عملكرد (β=0.203; p=0.004) و كمال‌گرايي مثبت (β=–0.212, p=0.002) توانايي پيش‌بيني اعتياد به تلفن همراه را داشتند. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج تحقيق، مي‌توان نتيجه گفت ترس از شكست در عملكرد مي‌تواند با افزايش ميزان فشار ادراك‌شده‌ٔ دانش‌آموزان مدارس نمونه‌دولتي آن‌ها را مستعد رفتارهاي اعتيادي همچون اعتياد به تلفن همراه كند. ازطرفي، اتخاذ معيارهاي كمال‌گرايانهٔ منطقي و متناسب با توانايي دانش‌آموزان مي‌تواند با كاهش استرس و تنش آن‌ها، احتمال گرايش آنان را به رفتارهاي اعتيادي اجتنابي تعديل كند.