مدل‌ يابي ساختاري صفات شخصيتي در دو نوع الگوي آسيب ‌پذيري اوليه و ثانويۀ اختلال شخصيت جامعه ‌ستيز براساس مدل آيزنك

زمينه‌ و‌ هدف: مدل صفات شخصيتي آيزنك اختلال شخصيت جامعه‌ستيز را براساس سه‌صفت برون‌گرايي، روان‌رنجورخويي و روان‌پريش‌خويي توصيف مي‌كند. هدف پژوهش حاضر، مدل‌يابي ساختاري صفات شخصيتي در دو نوع الگوي آسيب‌پذيري اوليه و ثانويۀ اختلال شخصيت جامعه‌ستيز براساس مدل آيزنك بود. روش‌بررسي: روش اين پژوهش از نوع توصيفي-تحليلي بود كه در قالب مدل‌يابي معادلات ساختاري ارائه شد. جامعهٔ آماري پژوهش را تمامي ‌دانشجويان پزشكي شهر ‌تبريز در سال‌تحصيلي ۹۹-۱۳۹۸ تشكيل دادند. تعداد ۲۸۴نفر به‌شيوه نمونه‌گيري دردسترس به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و به مقياس خودگزارش‌دهي جامعه‌ستيزي لونسون (لونسون و همكاران، ۱۹۹۵) و مقياس تجديد‌نظرشدهٔ شخصيت آيزنك-فرم ‌كوتاه (آيزنك و همكاران، ۱۹۸۵) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و مدل‌يابي معادلات ساختاري در نرم‌افزارهاي SPSS نسخهٔ ۲۴ و LISREL نسخهٔ ۸٫۸۰ تحليل شد. سطح معنا‌داري همهٔ آزمون‌ها ۰٫۰۱ بود. يافته‌ها: بررسي ضرايب مسير مستقيم بين مسيرهاي مختلف نشان‌ داد، روان‌رنجورخويي با اختلال شخصيت جامعه‌ستيزي اوليه (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۳۰۱=Beta) و ثانويه (Beta=0.823, p 0.001) رابطهٔ مستقيم و معنا‌دار داشت؛ همچنين روان‌پريش‌خويي با اختلال شخصيت ‌جامعه‌ستيز اوليه (Beta=0.502, p 0.001) ‌و ثانويه (Beta=0.310, p 0.001) رابطهٔ مستقيم و معنا‌دار داشت؛ اما برون‌گرايي با اختلال شخصيت جامعه‌ستيزي اوليه (Beta=–0.123, p=0.061) و ثانويه (۰٫۰۸۰=p، ۰٫۱۲۲=Beta) رابطۀ معنا‌دار نداشت. همچنين داده‌هاي گردآوري‌شده با مدل پيشنهادي پژوهش تناسب داشتند (x^2/df=2.46, CFI=0.96, GFI=0.91, NFI=0.94, RMSEA=0.072). نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش، تئوري آيزنك تأثير مهمي در بسط تئوريك و پژوهشي سبب‌شناسي اختلال شخصيت جامعه‌ستيز دارد و از نقش اساسي تئوري آيزنك در اختلال شخصيت جامعه‌ستيز حمايت مي‌كند.