بررسي اثربخشي آموزش مبتني‌ بر ايماگوتراپي بر حساسيت اضطرابي، تحمل ‌ناپذيري بلاتكليفي، سلامت رواني و شاخص‌هاي سلامت جسمي در زوجين در آستانهٔ طلاق

زمينه و هدف: طلاق عامل درهم‌ريختگي شخصي، خانوادگي و اجتماعي است. زندگي زناشويي تحت‌تأثير عوامل مختلفي ازجمله حساسيت اضطرابي، ‌تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي و سلامت رواني قرار مي‌گيرد. پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي آموزشي مبتني‌بر ايماگوتراپي بر سازه‌هاي حساسيت اضطرابي، ‌تحمل‌ناپذيري بلاتكليفي، سلامت رواني و شاخص‌هاي سلامت جسمي در زوجين در آستانهٔ طلاق انجام شد. روش‌بررسي: پژوهش حاضر نيمه‌آزمايشي از نوع پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را زوجين متقاضي طلاق مراجعه‌كننده به مراكز مشاوره و روان‌شناسي شهر مشهد در نيم‌سال دوم ۱۳۹۷ تشكيل دادند. سي زوج با روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند و ضمن دارابودن ملاك‌هاي ورود، به‌صورت تصادفي در دو گروه قرار گرفتند. ابزارهاي استفاده‌شده در اين پژوهش در پيش‌آزمون و پس‌آزمون پرسشنامهٔ تجديدنظرشدۀ حساسيت اضطرابي (تيلور و كاكس، ۱۹۹۸)، پرسشنامۀ عدم ‌تحمل بلاتكليفي (فريستون و همكاران، ۱۹۹۴)، پرسشنامۀ سلامت عمومي (گلدبرگ و هيلر، ۱۹۷۹) بود و همچنين شاخص تودهٔ بدني، فشارخون و سطح كلسترول اندازه‌گيري شد. براي اجراي مداخلات درماني صرفاً در گروه آزمايش از درمان مبتني‌بر تصويرسازي ارتباطي (هندريكس، ۲۰۱۰) به‌مدت هشت جلسۀ دوساعته و به‌صورت هفتگي بهره گرفته شد. براي تحليل داده‌ها روش تحليل كوواريانس چندمتغيره با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۱ به‌كار رفت. سطح معناداري آزمون‌ها ۰٫۰۵ درنظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، پس از حذف اثر پيش‌آزمون، ميانگين نمرات گروه آزمايش در متغيرهاي حساسيت اضطرابي (۰٫۰۰۱ p)، عدم تحمل بلاتكليفي (۰٫۰۰۱ p)، سلامت رواني (۰٫۰۰۱ p)، شاخص تودهٔ بدني (۰٫۰۰۱ p)، فشارخون (۰٫۰۰۱ p) و ميزان كلسترول (۰٫۰۰۱ p) تفاوت معناداري با ميانگين نمرات گروه كنترل در پس‌آزمون داشت. نتيجه‌گيري: ايماگوتراپي بر كاهش حساسيت اضطرابي، كاهش عدم تحمل بلاتكليفي، افزايش سلامت رواني، كاهش شاخص‌هاي سلامت جسمي شامل شاخص تودهٔ بدني، فشارخوان و ميزان كلسترول اثربخشي دارد.