اثربخشي درمان مبتني‌ بر شفقت بر افسردگي و اضطراب معلمان شهرستان دزفول

زمينه و هدف: شغل معلمان جزو مشاغل چالش‌برانگيز و پراسترس است و به همين دليل معلمان با اختلالات شايع روان‌شناختي و افسردگي و اضطراب روبه‌رو مي‌شوند؛ ازاين‌رو پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني‌بر شفقت بر افسردگي و اضطراب معلمان شهرستان دزفول انجام گرفت. روش‌بررسي: اين پژوهش نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه بود. نمونهٔ پژوهش را ۳۰ نفر از معلمان مقطع ابتدايي شهرستان دزفول در سال ۱۳۹۷ تشكيل دادند كه به‌روش نمونه‌گيري دردسترس انتخاب شدند و به‌صورت تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند (هر گروه ۱۵ نفر). صرفاً براي گروه آزمايش هشت جلسه‌ٔ ۱۲۰دقيقه‌اي درمان مبتني‌بر شفقت براساس راهنماي درماني گرمر و نف (۲۰۱۳) انجام پذيرفت. ابزارهاي استفاده‌شده در پيش‌آمون و پس‌آزمون براي هر دو گروه، پرسش‌نامهٔ افسردگي بك-ويرايش دوم (بك و همكاران، ۱۹۹۶) براي سنجش سطح افسردگي و پرسش‌نامهٔ اضطراب بك (بك و استير، ۱۹۹۰) براي سنجش ميزان اضطراب بود. براي تجزيه و تحليل داده‌ها تحليل كوواريانس تك‌متغيره و چندمتغيره به‌كار رفت. سطح معناداري آزمون‌هاي آماري ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه با كنترل پيش‌آزمون، بين گروه آزمايش و گروه گواه در پس‌آزمون از لحاظ افسردگي و اضطراب تفاوت معناداري وجود داشت (۰٫۰۰۱ p). همچنين مقادير مجذور اتا نشان داد كه ۰٫۷۸۳ از تغييرات افسردگي و ۰٫۸۰۱ از تغييرات اضطراب ازطريق متغير مستقل (درمان مبتني ‌بر شفقت) قابل تبيين بود. نتيجه‌گيري: بنابر نتايج اين پژوهش، به درمانگران در حيطۀ كار با معلمان داراي افسردگي و اضطراب توصيه مي‌شود از درمان مبتني‌بر شفقت به‌منظور كاهش افسردگي و اضطراب آنان استفاده كنند.