بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر مؤلفه‌هاي رضايت زناشويي زنان متأهل

زمينه و هدف: براساس پژوهش‌هاي قبلي، مداخلات روان‌شناختي متعددي بر رضايت زناشويي مؤثر است. اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي زندگي بر مؤلفه‌هاي رضايت زناشويي زنان متأهل انجام شد. روش‌بررسي: روش پژوهش از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعهٔ پژوهش را زنان مراجعه‌كننده به مراكز مشاورهٔ شهرستان مرند در سال ۱۳۹۹ تشكيل دادند كه با روش نمونه‌گيري دردسترس، تعداد سي نفر از زنان واجد شرايط داوطلبانه وارد مطالعه شدند. سپس به‌طور تصادفي در گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند. گروه آزمايش آموزش مهارت‌هاي زندگي را در طي هشت جلسهٔ هفتگي به‌مدت شصت دقيقه‌ دريافت كرد؛ اما براي گروه گواه مداخله‌اي انجام نگرفت. براي جمع‌آوري داده‌ها از فرم كوتاه مقياس رضايت زناشويي انريچ (فاورز و اولسون، ۱۹۹۳) استفاده شد. تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها با استفاده از روش تحليل كوواريانس تك‌متغيري و با بهره‌گيري از نرم‌افزار آماري SPSS نسخهٔ ۲۲ صورت گرفت. سطح معناداري براي آزمون‌ها ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج نشان داد، آموزش مهارت‌هاي زندگي، در مرحلهٔ پس‌آزمون به‌طور معناداري باعث افزايش ميانگين نمرات خرده‌مقياس‌هاي رضايت زناشويي زنان متأهل گروه آزمايش، شامل تحريف ‌آرماني (۰٫۰۲۲=p)، ارتباط (۰٫۰۳۴=p)، حل ‌تعارض (۰٫۰۰۵=p)، مديريت مالي (۰٫۰۴۲=p)، رابطۀ جنسي (۰٫۰۴۷=p)، فرزندان و فرزند‌پروري (۰٫۰۴۵=p)، خانواده و دوستان (۰٫۰۰۴=p)، نقش‌هاي مساوات‌طلبي (۰٫۰۴۲=p) و جهت‌گيري مذهبي (۰٫۰۰۱=p) و خرسندي زناشويي (۰٫۰۴۶=p) (به‌جز خرده‌مقياس‌هاي مسائل شخصيتي (۰٫۲۷۵=p) و فعاليت‌هاي اوقات فراغت (۰٫۱۷۸=p)) درمقايسه با گروه گواه شد. همچنين در شاخص كلي رضايت زناشويي، تفاوت معناداري در پس‌آزمون بين دو گروه مشاهده شد (۰٫۰۴۱=p) نتيجه‌گيري: براساس يافته‌هاي اين پژوهش، آموزش مهارت‌هاي زندگي بر افزايش رضايت زناشويي زنان متأهل اثربخش است؛ ازاين‌رو مي‌توان از اين برنامهٔ آموزشي به‌عنوان برنامه‌ا‌ي مناسب به‌منظور افزايش رضايتمندي زناشويي زوج‌ها استفاده كرد.