بررسي رابطهٔ دلبستگي مادر- جنيني و كيفيت زندگي زناشويي با نشخوار فكري در زنان باردار مبتلا به افسردگي غيرباليني

زمينه و هدف: افسردگي در دوران بارداري شيوع زيادي دارد و داراي پيامدهاي روان‌شناختي منفي زيادي ازجمله نشخوار فكري براي مادر است؛ بنابراين شناسايي عوامل مرتبط با آن ضروري است. هدف اين پژوهش، بررسي رابطهٔ دلبستگي مادر-جنيني و كيفيت زندگي زناشويي با نشخوار فكري در زنان باردار مبتلا به افسردگي غيرباليني بود. روش‌بررسي: طرح پژوهش از نوع همبستگي بود. جامعهٔ پژوهش را زنان باردار مبتلا به افسردگي غيرباليني مراجعه‌كننده به بيمارستان ياس وابسته به دانشگاه علوم‌پزشكي تهران در سال ۱۳۹۸ تشكيل دادند. نمونهٔ پژوهش شامل ۱۵۰ نفر بود كه پس از بررسي ملاك‌هاي ورود به پژوهش با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با مقياس دلبستگي مادري دوران بارداري (كرانلي، ۱۹۸۱)، مقياس كيفيت زناشويي (ژانگ و همكاران، ۲۰۱۳)، پرسش‌نامهٔ نشخوار فكري (نولن-هوكسما و مارو، ۱۹۹۱) و پرسش‌نامهٔ افسردگي (بك و كلارك، ۱۹۸۸) جمع‌آوري شد. تحليل داده‌ها با روش‌هاي همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با مدل هم‌زمان به‌كمك نرم‌افزار SPSS نسخهٔ ۲۱ در سطح معناداري ۰٫۰۵ صورت گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد، دلبستگي مادر-جنيني (r=–0.59, p 0.01) و كيفيت زندگي زناشويي (r=–0.36, p 0.01) با نشخوار فكري در زنان باردار مبتلا به افسردگي غيرباليني، رابطهٔ منفي و معنادار داشت. همچنين متغيرهاي دلبستگي مادر-جنيني و كيفيت زندگي زناشويي به‌طورمعناداري توانستند ۵۴درصد از واريانس نشخوار فكري را در زنان باردار مبتلا به افسردگي غيرباليني پيش‌بيني كنند كه در اين پيش‌بيني سهم دلبستگي مادر-جنيني (p 0.001, Beta=-0.25) بيشتر از كيفيت زندگي زناشويي (۰٫۰۰۱ p، ۰٫۱۲-=Beta) بود. نتيجه‌گيري: باتوجه به نقش مؤثر دلبستگي مادر-جنيني و كيفيت زندگي زناشويي در پيش‌بيني نشخوار فكري، درمانگران و متخصصان سلامت مي‌توانند براي كاهش نشخوار فكري زنان باردار، ميزان دلبستگي مادر-جنيني و كيفيت زندگي زناشويي آن‌ها را ازطريق آموزش‌هاي دوران بارداري افزايش دهند.