توحيدباوري و امتداد آن در حاكميت سياسي از منظر امام خميني (ره)

اين تحقيق با بررسي ديدگاه‌هاي هستي‌شناسانه امام خميني(ره) به روش تحليل عقلي نشان مي‌دهد نظريات برگزيده در ساحت هستي‌شناسي، پيامدهاي نظري معيني در دانش سياسي دارند. بر پايه هستي‌شناسي اسلامي و با استناد به كلمات حضرت امام، پس از اثبات وجود خداوند متعال و توحيد در وجوب وجود، خالقيت مطلق خداوند اثبات مي‌شود. توحيد در خالقيت نيز مستلزم توحيد در مالكيت حقيقي خداوند بر كل هستي و توحيد در ربوبيت تكويني بر كل مخلوقات و توحيد در ربوبيت تشريعي بر مخلوقات مختار است. بدين ترتيب، مراتب توحيد به انحصار حق حاكميت در خداوند متعال منتهي مي‌شوند و اين خداباوري مطلق در عرصه مناسبات اجتماعي ميان انسان‌ها در اصل فقهي «عدم ولايت انساني بر انسان ديگر» ظهور مي‌يابد. بدين ترتيب، در انديشه سياسي حضرت امام كه مبتني بر توحيدباوري مطلق آن است، هيچ كس حق حاكميت بر ديگري را ندارد، مگر اين‌كه خداوند چنين حقي برايش جعل كرده باشد.