نسبت نظريه نظام انقلابي با حكمراني مطلوب در انقلاب اسلامي با رويكرد بر انديشه مقام معظم رهبري

حكمراني مطلوب و نظريه نظام انقلابي ايده‌اي است كه به‌دنبال آن است كه دولت‌ها و به‌طوركلي ساختار اداري و سياسي را به سمتي هدايت كند كه كمترين فساد و آسيب دروني بروز كند. هدف اين است كه ميزان سازگاري و كارايي اين دو با هم بررسي و نسبت بين اين دو معلوم گردد. روش تحقيق اين پژوهش، تحليل محتوايي است و پرسش اصلي مقاله اين است كه چه نسبتي بين حكمراني مطلوب و نظريه انقلابي در انديشه مقام معظم رهبري وجود دارد و راه رسيدن به آنها چگونه هست؟ به‌نظر مي‌رسد مفاهيم و اجزاي مندرج در نظريه حكمراني مطلوب و نظريه نظام انقلابي، تضاد و تعارضي با هم در انديشه مقام معظم رهبري ندارد و راه رسيدن به آن، از طريق خودسازي، جامعه‌سازي و دولت‌سازي امكان‌پذير خواهد بود.