اجراي مراقبت مبتني بر الگوي سازگاري روي بر بي‌قراري بيماران بخش مراقبت ويژه: يك مطالعه كارآزمايي باليني سه سويه كور

زمينه و هدف: علل متعددي باعث ايجاد بي‌قراري در بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه مي‌شوند كه خود باعث بروز عوارض متعددي در بيماران خواهد شد. به اين دليل تاكنون روش‌هاي گوناگوني براي كاهش بي‌قراري انجام شده كه هر يك مزايا و مشكلاتي را داشته‌اند. هدف از اين پژوهش بررسي تأثير برنامه مراقبت مبتني بر الگوي سازگاري روي بر ميزان بي‌قراري در بيماران بخش مراقبت ويژه بود.روش‌ها: اين مطالعه كارآزمايي باليني سه سو كور در سال 1395 بر روي 100 بيمار بخش مراقبت ويژه انجام شد. به صورت تصادفي دو بخش ICU در بيمارستان بعثت سنندج به عنوان بخش مداخله و كنترل انتخاب و بيماران واجد شرايط در هر بخش به صورت مجزا به روش تصادفي ساده به گروه مداخله يا كنترل تخصيص داده شدند. در گروه مداخله مراقبت مبتني برالگوي سازگاري و در گروه كنترل مراقبت‌هاي روتين انجام شد.يافته‌ها: ميانگين بي‌قراري در زمان‌هاي مختلف تفاوت معني‌داري بين گروه كنترل و مداخله را نشان نداد (P 0.05). نتيجه‌گيري: مراقبت مبتني بر الگوي سازگاري روي توسط پرستاران بر كاهش بي‌قراري بيماران بخش مراقبت ويژه تأثير نداشت. پيشنهاد مي‌شود در جهت ارتقاء سلامت بيماران در بخش مراقبت ويژه مراقبت‌هاي پرستاري سازمان‌يافته مبتني بر ساير الگوهاي پرستاري ارائه شود.