مقايسه اثربخشي آموزش گروهي مهارت‌هاي مقابله‌اي و ذهن‌آگاهي بر ادراك درد و انعطاف‌پذيري شناختي در بيماران با نارسايي كليه: يك مطالعه نيمه‌تجربي

زمينه و هدف: بيماري‌هاي مزمن سيستم‌هاي شناختي و رفتاري بيماران را به چالش مي‌كشد. هدف پژوهش حاضر بررسي مقايسه‌اي اثربخشي آموزش گروهي مهارت‌هاي مقابله‌اي و ذهن‌آگاهي  بر ادراك درد و انعطاف‌پذيري شناختي در بيماران با نارسايي كليوي با اثر ماندگاري بود.روش‌ها: روش پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع كاربردي و از نظر ماهيت نيمه‌تجربي بود كه به‌طور مقطعي انجام شد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه بيماران نارسايي كليوي بود كه در سال 1401-1400 (از بهمن تا خرداد) به بيمارستان‌ شريعتي مراجعه كردند. بر اين اساس 45  بيمار مبتلا به نارسايي كليوي به‌ صورت داوطلبانه انتخاب شدند و در دو گروه آزمايشي و يك گروه كنترل با روش همتاسازي به‌ صورت تصادفي گمارده شدند. هر سه گروه به پرسشنامه درد مك‌گيل (1997) و پرسشنامه انعطاف‌پذيري شناختي (2010) در پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري، پاسخ دادند. برنامه گروه ‌درماني مبتني بر ذهن‌آگاهي بر روي گروه آزمايشي اول و مهارت‌هاي مقابله‌اي بر روي گروه آزمايشي دوم در 8 جلسه، يك‌ ساعت‌ و نيمه اجرا شدند.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد؛ آموزش گروهي مهارت‌هاي مقابله‌اي و ذهن‌آگاهي منجر به كاهش ادراك درد و افزايش انعطاف‌پذيري شناختي مي‌شود. همچنين، بين اثربخشي آموزش گروهي مهارت‌هاي مقابله‌اي و ذهن‌آگاهي بر ادراك درد و انعطاف‌پذيري شناختي در مبتلايان به نارسايي كليوي تفاوت معنادار وجود ندارد (P = 0.001).نتيجه‌گيري: دو نوع مداخله آموزش گروهي مهارت‌هاي مقابله‌اي و ذهن‌آگاهي مي‌توانند بر ادراك درد و انعطاف‌پذيري شناختي در بيماران با نارسايي كليوي اثر بگذارند و اين اثر در طول زمان تداوم دارد.