مطالعۀ‌ تطبيقي حق انتساب اثر در نظام‌هاي حقوقي ايران، انگلستان و ايالات متحدۀ امريكا

حق انتساب پديدآورندگان آثار ادبي و هنري به‌عنوان يكي از اقسام حقوق معنوي، حقي است با ابعاد ايجابي و سلبي كه به سبب آن بايسته است پديدآورنده به‌عنوان خالق اثر معرفي شده، از انتساب اثر به ديگران جلوگيري نمايد. با توجه به حمايت از اين حق در حقوق ايران، انگلستان و ايالات متحدۀ امريكا، نگارندگان پژوهش حاضر در تلاش‌اند تا با استفاده از روش توصيفي- تحليلي به مطالعۀ تطبيقي مفهوم، ابعاد و قلمرو حق انتساب در اين سه نظام حقوقي بپردازند. نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه پديدآورندگان آثار ادبي، هنري، نمايشي و موسيقايي با تفاوت‌هاي اندكي كه برآمده از ساختارها و انديشه‌هاي حقوقي متفاوتِ اين سه نظام حقوقي است، قابليت محافظت از نام و هويت خويش را دارند. البته مدت حمايت از اين حق يكسان نبوده، برخلاف حقوق داخلي ايران، در انگلستان و امريكا حمايت از نام پديدآورنده، موقت و محدود به زمان است.