تأثير آموزش‌هاي مديريت خشم و فرزندپروري بر توجه انتخابي دانش‌آموزان با اختلال نافرماني مقابله‌اي

هدف: پژوهش حاضر با هدف مقايسه اثربخشي آموزش‌هاي مديريت خشم و فرزندپروري بر توجه انتخابي در دانش‌آموزان با اختلال نافرماني مقابله‌اي انجام شد. روش: اين پژوهش به لحاظ هدف كاربردي و از نظر ماهيت داده‌ها نيمه‌آزمايشي از نوع طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل تمامي دانش‌آموزان پسر پنجم و ششم ابتدايي مدارس دولتي منطقه ۹ شهر تهران در سال تحصيلي 98-99 بود كه از بين آنها تعداد ۴۵ نفر با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش مديريت خشم مبتني بر رويكرد شناختي رفتاري 8 جلسه 1.5 ساعته و گروه آزمايش فرزندپروري 9 جلسه 1.5ساعته تحت آموزش قرار گرفتند و گروه كنترل در فهرست انتظار ماندند. ابزارهاي استفاده‌شده در پژوهش حاضر شامل مقياس درجه‌بندي اختلال نافرماني مقابله‌اي در كودكان (هومرسن و همكاران، 2006) مصاحبه باليني ساختار‌يافته و آزمون رنگ‌واژه استروپ براي سنجش توجه انتخابي بودند كه در دو مرحله پيش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شدند. يافته‌ها: تجزيه‌وتحليل اطلاعات به‌دست‌آمده از اجراي پرسشنامه از راه نرم‌افزار SPSS-V24 در دو بخش توصيفي و استنباطي (تحليل كوواريانس) انجام گرفت. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه گروه دريافت‌كننده برنامه آموزشي مديريت خشم و فرزند‌پروري بر توجه انتخابي در دانش‌آموزان با اختلال نافرماني مقابله‌اي نسبت به گروه كنترل اثربخشي بيشتري داشته است، همچنين گروه آموزشي مديريت خشم بر توجه انتخابي دانش‌آموزان با اختلال نافرماني مقابله‌اي تأثير يكساني با گروه آموزشي فرزندپروري داشتند. به نظر مي‌رسد درمانگران، پژوهشگران و روان‌درمانگران حوزه كودك و نوجوان از برنامه‌هاي آموزشي پژوهش حاضر مي‌توانند براي افزايش توجه انتخابي يادگيرندگان استفاده كنند.