بررسي ميزان تفرق ژنتيكي نژادهاي هاي مختلف شتر استان سيستان و بلوچستان با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره‌اي

هدف از اين مطالعه، بررسي ميزان تفرق ژنتيكي نژاد هاي مختلف شتر استان سيستان و بلوچستان با استفاده از نشانگرهاي ريزماهواره اي انجام شد. بدين منظور از تعداد 70 نفرشتر از دو نژاد جمازه و بلوچي به‌صورت تصادفي انتخاب و از آن‌ها از وريد وداجي در لوله هاي هپاررينه خون‌گيري شد. DNA در نمونه هاي خون به‌روش نمكي-دترجنت استخراج شد.تعداد پنج نشانگر ريزماهواره اي از ژنوم شتر انتخاب و با آغازگرهاي اختصاصي تكثير و الگوهاي باندي بر روي ژل آگارز پنج درصد نمايان سازي شدند. ساختارهاي ژنتيكي و جمعيتي با نرم‌افزارPOPGENE نسخه 1/31 تجزيه و تحليل شدند. تعداد آلل ها در پنج جايگاه نشانگري در دو نژاد جمازه و بلوچي در دامنه يك تا شش آلل متغير بودند. تعداد آلل ها در پنج نشانگر CVRLO6، VOLP32، LCV66، WYLLO و CMS17 در نژاد جمازه به‌ترتيب برابر با سه، دو، سه، چهار و يك آلل و در نژاد بلوچي به‌ترتيب برابر با دو، چهار، دو، پنج و يك آلل بودند. دامنه هتروزيگوسيتي مشاهده‌شده در جايگاه هاي مورد مطالعه در دو نژاد جمازه و بلوچي در محدوده 0/29تا 0/52 قرار داشت.نتايجتجزيه آماره FST نشان داد كه دو نژاد شباهت بيش از ۹۶ درصد و ميزان تفرق بين آن‌ها سه درصد است. نتايج اين پژوهش بيانگر ميزان چندشكلي پايين در جايگاه هاي مورد مطالعه بود و جهت حفظ نژادها و تطابق پذيري بيش‌تر به شرايط محيطي نيازمند توجه بيش‌تر و كنترل آميزش ها مي باشد.