بازشناسي معاني واژه‌ هاي «مخلط»، «مختلط»، «تخليط» و ساير مشتقات ريشۀ «خلط» در كتب رجالي متقدم شيعه

يكي از راه‌هاي تشخيص حديث صحيح از ضعيف، آگاهي از احوال و اوصاف راويانِ سلسله اسانيد روايات است. اين آگاهي از طريق مراجعه به كتاب‌هاي رجال ميسر مي‌گردد. بايد توجه داشت كه علماي رجال متقدم شيعه در مقام معرفي اشخاص، گاه الفاظي را استعمال كرده‌اند كه مدلول و مفهوم بعضي از آن‌ها براي علماي معاصر به‌روشني معلوم نيست. ازآنجاكه توثيق و تضعيف راويان، با اطلاع از مدلول درست اين الفاظ امكان‌پذير است، ضرورت دارد مدلول آن‌ها بررسي و واكاوي شود. ازجملۀ اين الفاظ «مخلّط»، «مختلط»، «تخليط» و ساير مشتقات ريشۀ «خلط» است. در پژوهش حاضر، اين الفاظ و اصطلاحات از هم تفكيك و سپس به روش توصيفي‌تحليلي و براساس منابع كتابخانه‌اي، تمام مصاديق اين اصطلاحات مورد بررسي قرار گرفت. نتيجه‌اي كه حاصل آمد، اين بود كه اين الفاظ، برخلاف نظر ساير درايه‌نگاران متأخر، هم‌معنا نيستند؛ بلكه هريك از اين‌ها، بسته به معاني لغوي‌شان، معناي متفاوتي با ديگري دارد.