استراتژي‌هاي كاهش جذب و تجمع كادميوم در دانه‌ برنج: يك مطالعه مروري

آلودگي كادميوم در محصولات كشاورزي به‌ويژه در برنج، به‌دليل اثرات بهداشتي آن به يك نگراني جهاني تبديل شده است. بنابراين، توسعه روش‌هايي براي كاهش تجمع كادميوم در برنج جهت حفظ ايمني مواد غذايي امري ضروري است. اين مقاله به اثرات عوامل خاكي از جمله پتانسيل ردوكس، ميكروب‌ها، مواد آلي و pH خاك بر جذب كادميوم توسط گياه برنج مي‌پردازد و روش‌هاي مديريتي و ديدگاه‌هاي كاربردي براي كاهش غلظت كادميوم در دانه برنج را ارائه مي‌كند. سميت و جذب كادميوم در برنج را مي‌توان با استفاده از مواد مغذي ضروري مانند نيتروژن، آهن، روي، سلنيوم و كلسيم كاهش داد. علاوه‌براين، از اصلاح‌كننده‌هاي معدني (آهك) و آلي (بيوچار، كمپوست و كود) در خاك براي كاهش جذب كادميوم توسط برنج استفاده مي‌شود. گياه‌پالايي با استفاده از گياهان بيش ‌انباشته‌كننده روش ديگري براي اصلاح شاليزارهاي آلوده به كادميوم است. انتخاب ارقام برنج كم انباشته‌كننده كادميوم، كشت مخلوط، تناوب زراعي، مديريت آب و كاربرد ميكروب‌ها از ديگر اقدامات زراعي موفق براي كاهش غلظت كادميوم در دانه برنج هستند. اين شيوه‌هاي مديريتي مي‌تواند تحمل گياه برنج را به تنش كادميوم افزايش داده و انتقال كادميوم به زنجيره غذايي را كاهش دهد.