تحليلي بر امكان‌سنجي و توسعه پارك‌هاي جيبي در شهرهاي ايران با رويكرد مشاركتي محله مبنا، مورد پژوهش: شهر زنجان، محلات الهيه و كوي فرهنگ

هدف پژوهش حاضر امكان‌سنجي و توسعه پارك‌هاي جيبي در شهرهاي ايران با رويكرد مشاركت شهروندان در محلات الهيه و كوي فرهنگ شهر زنجان در پاسخ بر اين امر كه مؤلفه‌هاي مؤثر بر مشاركت شهروندان در امكان‌سنجي و خلق توسعه پارك‌هاي جيبي در محلات شهر زنجان و راهكارهاي مؤثر بر توسعه مشاركتي پارك‌هاي جيبي كدام است؟ است. پژوهش حاضر از نظر نوع تحقيق، كاربردي و ماهيت آن منطبق بر روش توصيفي- تحليلي مي‌باشد. روش گردآوري، كتابخانه‌اي و مشاهده ميداني (مصاحبه با ابزار پرسشنامه) و روش نمونه‌گيري از نوع احتمالي به صورت تصادفي ساده بوده است. تاكنون در حوزه امكان‌سنجي خلق و توسعه پاكت پارك‌ها با رويكرد مشاركت شهروندان بررسي‌هاي مهم صورت نپذيرفته و ارزش عملي پژوهش نيز به‌نوبه خود در تغيير، بهبود و اصلاح روش‌ها و الگوهاي مواجهه با برنامه‌ريزي براي پايداري شهرها در ايران خواهد بود. نتايج نشان داد اعتماد نقش مهمي در توسعه پارك‌هاي جيبي داشته و براي توسعه پارك‌هاي جيبي و افزايش پويايي محله، اعتماد به يكديگر و مديريت شهري زيربناي خلق چنين فضاهاي مطلوبي بوده است. همچنين وضعيت مؤلفه‌هاي «سمن‌ها» و «احساس امنيت» در دو محله الهيه و كوي فرهنگ مشابه نيست و شرايط كوي فرهنگ نامناسب‌تر از الهيه است. در نهايت براي توسعه چنين فضاهايي متغير «احساس امنيت» بيش‌ترين تأثير را بر توسعه پارك‌هاي جيبي در اين محلات خواهند داشت.