خوانش الزامات طراحي فضاهاي بينابين بيوفيليك در مجموعه‌هاي مسكوني شهر تهران، پژوهش موردي: فاز يك شهرك اكباتان

مطالعه حاضر كوشيده است با روش تحليل ساختاري، الزامات مؤثر بر طراحي معماري بيوفيليك فضاهاي بينابين شهري در فاز يك شهرك اكباتان تهران را بازشناسي و خوشه‌ بندي كند. داده هاي نظري با روش اسنادي و داده هاي تجربي با روش پيمايشي بر پايه تكنيك دلفي تهيه شده است. نمونه‌هاي آماري 20 نفر از خبرگان و متخصصان شهري بودند كه به روش نمونه‌گيري گلوله برفي انتخاب شدند. 55 پيشران اوليه در 6 دسته احصاء و شناسايي شده با روش تحليل اثرات متقابل ساختاري در نرم‌افزار MICMAC پردازش شد. طبق نتايج الگوي كلي پراكندگي الزامات مورد مطالعه، از نظر تحليل اثرات متقابل بيانگر وضعيت يك سيستم محيطي ناپايدار است كه در آن الزامات طراحي فضاهاي بينابين بيوفيليك از نظر اثرگذاري و اثرپذيري، حالت پيچيده و بينابين دارد و تمركز الزامات بيش‌تر در خوشه عوامل مستقل است. الگوهاي كلي، تركيب اجزا و زيستگاه و اكوسيستم ها به ترتيب با كسب ميزان تأثيرگذاري مستقيم 311، 296 و 278 در جايگاه اول تا سوم قرار گرفته ‌اند و به‌عنوان كليدي ترين الزامات طراحي فضاهاي بينابين بيوفيليك در مجموعه مسكوني فاز 1 شهرك اكباتان تهران انتخاب شدند. الگوهاي كلي، تركيب اجزا، زيستگاه‌ ها و اكوسيستم‌ ها، الهام از طبيعت، اتصال جغرافيايي به محل، اتصال اكولوژيكي به محل، فرم ساختمان، فضا به‌عنوان شكل و فرم، عامل هماهنگي شكل و فرم فضايي، نور طبيعي، تعريف ‌كننده فضاهاي داخلي و خارج، نور و سايه و رشد و اثربخشي به‌عنوان 13 الزام كليدي براي طراحي فضاهاي بينابين بيوفيليك در مجموع مسكوني فاز 1 اكباتان انتخاب شدند. نيروهاي كليدي از نظر عملكرد سيستمي در محيط سيستم طراحي، نقش اثرگذاري بالا و اثرپذيري اندك دارد. در نتيجه، به‌عنوان الزامات باثبات، وضعيت كلان سيستم و تغييرات آن را كنترل مي كند؛ الزامات كليدي اثرگذار ورودي سيستم طراحي فضاهاي بينابين بيوفيليك در مجموعه مسكوني فاز 1 شهرك اكباتان تهران محسوب مي‌ شوند.