تحليلي بر تاب‌آوري در حوزۀ مسكن شهري، پژوهش موردي: شهر سقز

هدف اين پژوهش بررسي تاب آوري در حوزه مسكن شهري سقز است. جامعه آماري پژوهش شامل ساكنان محلات 22گانۀ شهر سقز است كه براساس نتايج سرشماري 1395 تعداد آن‌ها 165.258 نفر بوده است. روش انجام تحقيق، توصيفي تحليلي با تأكيد بر جنبۀ كاربردي است كه ابزار گرداوري داده‌ها از طريق كتابخانه‌اي، برداشت ميداني، نقشه كاربري اراضي شهري، استفاده از آمارنامه‌ها و سرشماري هاي سال 1395 است بدين منظور كه براي انجام تحليل هاي لازم ابتدا شعاع عملكردي معيار كالبدي بيروني با مدل تحليل شبكه در سيستم اطلاعات جغرافيايي مشخص گرديده است و داده هاي مربوط به ساير معيارها با استفاده از برداشت ميداني و اطلاعات آماري جمع‌آوري و سپس براي وز‌ن‌دهي اولويت‌ها بر اساس اهميت و نياز شهروندان، در ماتريس سلسله مراتبي AHP وز‌ن‌دهي شدند و سپس براي انجام تحليل هاي جدي در مدل توديم مورد استفاده قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه با توجه به معيارهاي ارزيابي تاب آوري در حوزه مسكن محلات رسمي 22گانۀ شهر سقز، محلات 16، 17، 6، 19، 18 و 12 كه در جنوب غربي ، قسمتي از شمال شرقي و غربي شهر واقع ‌شده‌اند از تاب آوري غيرقابل‌تحمل و نامناسبي برخوردارند. مي توان بيان كرد كه بهبود فضاي و توزيع مناسب درآمدها، انسجام و احساس تعلق بيش‌تر، نظارت بر ضوابط و مقررات ساخت‌وسازها، امكان دسترسي اين محلات به شبكه معابر اصلي و ايجاد مشوق هاي مالي از مهم ترين پيشنهادهاي ارائه‌ شده مي باشد. نوآوري اين مطالعه در به‌كارگيري نرم افزارهاي تحليل شبكه، بيلدر و توديم براي تعيين شعاع عملكردي و رتبه بندي ميزان تاب آوري در حوزۀ مسكن شهري در سطح محلات شهر سقز است.