بازخواني لزوم شناخت و كاركردهاي استاد اخلاق در تربيت سلوكي

نقش استاد اخلاق در تربيت عرفاني و معنوي سالك نقشي بي ‌بديل است به گونه‌اي كه بدون استاد و راهنما طي كردن مسير پرفراز و نشيب سير و سلوك و وصول به معرفت عرفاني براي سالك سخت و ناممكن مي‌نمايد. در اين ميان در بسياري از موارد سالك در شناخت و كاركردهاي استاد اخلاق دچار سردرگمي مي‎گردد، ازاين‌رو  پژوهش پيش‎رو با روش تحليلي- توصيفي، تلاش نموده تا با واكاوي منابع و مصادر ديني و عرفاني دلائل متقني جهت ضرورت شناخت و كاركردهاي استاد اخلاق ارائه كند. براساس يافته و نتايج پژوهش مي‌توان چنين گفت: دليل عقلي رجوع عالم به جاهل و تعدادي از ادله قرآني و روايي و كلام و سيره علماء به اثبات و لزوم استفاده از استاد اخلاق در تربيت ديني و عرفاني تاكيد فروان دارد. براي شناخت استاد، شيوه‎هاي بيان شده است كه مهم‎ترين آنها پرسش از اهل سير و سلوك، اجازه استاد سلوك و شناسايي خصلت‌هاي مهم در وي مي‌باشد. توجه به شناخت صحيح از استاد و جايگاه او، زمينه ظهور افراد متظاهر و عارف‌نما را به حداقل مي‌رساند؛ همچنين از جمله كاركردهاي استاد اخلاق توجه دادن شاگردان به كمالات معنوي و مقامات توحيدي است كه با هدايت معنوي و گاها تكويني شاگردان همراه است.