رشد و تحول افكار فمنيستي در ايران و بررسي آن از جنگ جهاني اول تا جنگ جهاني دوم

فمينيسم از جمله جنبش هاي مهم اجتماعي در دنيا هست كه توانست تغييرات گسترده اي در وضعيت زنان به وجود بياورد، اما تلقي تحصيل كردگان مناطق گوناگون جهان از اين جنبش يكسان و همانند نبوده است. زنان و مردان تحصيلكرده ايران هم تحت تأثير مباني فكري اين جنبش قرار گرفتند. پرسش اصلي اين است كه روند رشد و گسترش جريان فمينيسم در ايران از جنگ جهاني اول تا پايان پهلوي اول به چه صورت بوده است؟ و زمينه هاي شكل گيري فمينيسم در ايران چگونه بوده است و روشنفكران چه تأثيراتي از جريان فمينيسم گرفته اند؟ پژوهش حاضر با استفاده از روش تحليلي و توصيفي و با تكيه بر منابع كتابخان ه اي و جرايد و نشريات، در صدد تبيين درخواست هاي فمينيستي زنان و موافقان و مخالفان در اين زمينه مي باشد. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد زمينه هاي شكل گيري فمينيسم در ايران با كشورهاي غربي متفاوت بود و فعالان حقوق زن در ايران شرايط خاص خود و گاه متفاوت از تجارب غرب داشتند و بنابراين جنبش فمينيستي به آن معنا كه در غرب شكل گرفت، در ايران به وجود نيامد. اما با توجه به تغييرات گسترده در وضعيت زنان بعد از مشروطه يك جريان شبه فمينيستي در ايران رخ نمود كه بعد از مشروطه و جنگ جهاني اول رشد كرده و در دوره رضاشاه و به دنبال جريان تجددخواهي او تا حدي پيشرفت داشت و ادامه پيدا كرد.